امام شناسی ج5

است، رفیق و همراه راه شما: عَلِیُّ بْنُ أبیطالب علیه‌السّلام است که راجع به او آیاتى در کتاب خداوند عزّ و جلّ وارد شده است:

 از جمله: ﴿وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ﴾‌ (آیه 43، از سوره 13: رعد).

 «و آن کسى که در نزد او علم کتاب است».

 و از جمله: ﴿أَفَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ﴾ (آیه 17 از سوره 11: هود).

 «آیا آن کسى که از طرف پروردگار داراى بیّنه و برهانى (رسول خدا) و در کنار او شاهدى است (علىّ ولىّ الله)».

 و از جمله: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌﴾¹. (آیه 55، از سوره 5: مائده)

 و سدّى در تفسیر خود آورده است که این آیه درباره علىّ علیه‌السّلام نازل شده است‌².

 و علاّمه مجلسى رضوان الله علیه بعد از آنکه این روایات را از کتاب «طرائف» نقل کرده است مى‌گوید: آنچه را که ما در اینجا از روایات سیّد ابن طاوس و غیره آورده‌ایم، ابْن بطْریق در کتاب «عُمْدَةْ‌» با اسانید بسیارى از صحاح خودشان آورده است، هر کس مى‌خواهد به کیفیّت اسناد آن دست یابد به کتاب «عمدة» مراجعه کند.

 و سپس علاّمه مجلسى اضافه مى‌کند که در «جَامِعُ الاُصُول» از «صحیح» نسائى از ابن سلام خبر أوّلى را که ما از سیّد ابن طاوس آورده‌ایم آورده است (با مختصر اختلافى در لفظ).

 و ابْن بطْریق همچنین در «مُسْتَدْرَک» از حافظ ابو نعیم با اسناد خود از زید بن حسن از پدرش آورده است که من شنیدم عمّار یاسر مى‌گفت: وَقَفَ لِعَلِیٍّ سَائِلٌ وَ هُوَ رَاکِعٌ فِی صَلَوةِ تَطَوُّعِ فَنَزَعَ خَاتَمَهُ فَأعْطَاهُ.