امام شناسی ج5

انگشترى خود را در حال رکوع داد، و سائل این داستان را به رسول خدا خبر داد، و رسول خدا براى ما خواندند که: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ * وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْغالِبُونَ‌﴾¹.

روایات عامّه درباره داستان اعطاء خاتم‌

 سیّد ابن طاووس این روایت را بعینها از کتاب «جمع بین الصّحاح السّتّة» آورده است، و در دنبال آن گوید: و ابن مغازلىّ شافعىّ نیز با پنج طریق روایت کرده است‌²، و در بعضى از این طرق از عبد الله بن عبّاس آمده است که: سائلى به رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم عبور کرد، و در دست او انگشترى بود. رسول خدا فرمود: چه کسى این انگشترى را به تو عطا کرده است؟!

 سائل گفت: این مرد راکع! ـ و علىّ علیه‌السّلام در حال نماز بود ـ

 رسول خدا فرمود: الْحَمْدُلِلّهِ الَّذِی جَعَلَهَا فِیَّ وَ فِی أهْلِ بَیْتِی.

 «شکر و سپاس مختصّ خداوندى است که ولایت را در من و در اهل بیت من قرار داده است.

 و از روایات ابن مغازلىّ شافعىّ در همین موضوع روایتى است که آن را مرفوعا به علىّ بن عابس نسبت مى‌دهد که او مى‌گوید: من و أبو مریم بر عبد الله بن عطاء وارد شدیم، ابو مریم به او گفت:

 آن حدیثى را که تو از أبو جعفر براى من بیان کرده‌اى براى عَلِیّ بن عَابِسْ نیز بیان کن!

 عبد الله بن عطاء گفت: من در نزد حضرت أبو جعفر نشسته بودم که پسر عبد الله سلام از آنجا گذشت، من عرض کردم: فدایت شوم: این پسر کسى است که علم کتاب در نزد او بوده است.

 حضرت فرمود: این‌طور نیست، بلکه آن کسى که داراى علم کتاب بوده‌