امام شناسی ج5

من از رسول خدا با این دو گوشم شنیدم، و اگر دروغ بگویم، هر دو کَرْ شوند، و با این دو چشمانم دیدم، و اگر دروغ بگویم، هر دو کُوْر شوند، که رسول خدا فرمود:

عَلِیُّ إمَامُ الْبَرَرَةِ؛¹ وَ قَاتِلُ الْکَفَرَةِ؛ مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ، مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ.

 «علىّ إمام نیک‌مردان و رادمردان است، و کشنده کافران و مُلحدان است، هر کس او را یارى کند یارى مى‌شود، و هر کس او را تنها و مخذول گذارد، مخذول و خوار مى‌گردد».

 بدانید که: من روزى با رسول خدا در مسجد، نماز ظهر را مى‌خواندم، و سائلى در مسجد سؤال کرد، و کسى به او چیزى نداد، و سائل دست خود را به سوى آسمان بلند کرد و گفت: خداوندا شاهد باش که من در مسجد رسول الله سؤال کردم و کسى به من چیزى نداد، و علىّ در حال رکوع بود، و انگشت خِنْصِرِ دست راست خود را به او نشان داد، که در آن انگشت همیشه انگشترى مى‌کرد، سائل نزدیک آمد، و انگشترى را از خِنْصِرِ او برگرفت و این عمل در برابر رسول الله بود.

 و چون رسول خدا از نماز فارغ شد، سر خود را به سوى آسمان بلند کرد، و گفت: موسى از تو تقاضا کرد و گفت: بار پروردگار من! سینه مرا منشرح گردان! و امر مرا آسان کن! و عقده را از دهان من بردار تا سخن مرا بفهمند! و از اهل من وزیرى براى من معیّن کن که او برادر من هارون باشد، تا بدین وسیله پشت مرا به او محکم کنى! و او را در امر مَن شریک قرار دهى!

 تو با گفتار گویا و صریح، بر او چنین فرو فرستادى که: ما بازوان تو را به برادرت محکم مى‌کنیم! و از براى شما دو نفر قدرت و سُلطه‌اى مقرّر مى‌داریم که به واسطه آیات ما هیچگاه فرعونیان نتوانند به شما دست یازند!

 بار پروردگار من! و من محمّد پیامبر تو، و برگزیده تو هستم! بار پروردگار من! شرح صدر به من عنایت فرما! و امر مرا آسان کن، و وزیرى را از اهل من معیّن فرما که او علىّ باشد! تا بدین وسیله پشت مرا به او محکم کنى!

 أبوذر مى‌گوید: هنوز رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم سخن را به پایان نرسانده بود که جبرائیل علیه‌السّلام از طرف خداوند تعالى بر او نازل شد و گفت: اى محمّد، بخوان! گفت: چه بخوانم؟!