امام شناسی ج5

 2 ـ آل یاسین در میان جمیع مردمان فقطّ پنج نفرند، چون در میان خلایق ایشان صاحب یمن و برکت هستند».

 و جبریل آمد و این آیه آورد: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ﴾‌، و بر رسول خواند، رسول اعرابى را گفت: کیست آن که تو را چیزى داد؟! گفت: برادر و پسر عمّت: على‌بن‌أبی‌طالب.

 رسول علیه‌السّلام گفت: هَنِیئًا لَکَ یَا عَلیُّ، گوارنده باد تو را آن درجه که نزدیک است به درجه من و ابراهیم! آنگه چون صحابه آن دیدند هر کس انگشترى داشت بداد، تا در خبر است: أعرابى را چهارصد انگشترى در آن روز بدادند، أعرابى شادمانه شد، و دانست که آن هم از برکت أمیرالمؤمنین علىّ علیه‌السّلام بوده، این بیت‌ها انشاء کرد:

 1 ـ «اى مردم بدانید که من بنده و غلام آن پنج نفرى هستم که درباره ایشان سوره‌هائى نازل شده است: آن پنج نفر أهل سورة طَهَ، و أهل سورة هَلْ اَتی هستند، بخوانید تا مطلب را بدانید!

 2 ـ و آنان أهل سوره‌هائى هستند که در آنها طس وارد است، و بعد از آنها سوره‌هائى که در اوّلشان حم آمده است، و نیز أهل سوره زُمَر هستند، من غلام ایشان هستم! و دشمن کسى هستم که حقّ آنان را پوشیده است».

 و حَسّان بن ثابت حاضر بود، خواست تا او را در این میدان شوطى بود، این بیت‌ها انشا کرد: