امام شناسی ج5

عبادت صدقه داده است؟!

2 ـ آیا نمى‌دانید که: وصىّ رسول خدا آن کسى است که فرمان غدیر براى او نسبت به جمیع اصحاب جارى شد؟!

و بعضى از أدَبَآء گوید:

 1 ـ هیچکس همانند مصطفى نیست، و هیچکس همانند مرتضى علىّ نیست، اوست که سیّد أوصیاء مى‌باشد و کیست غیر از او که چنین ادّعا کند؟

 2 ـ هر کس که غیر از امام على، ولیّى براى خود بگیرد، و از او دورى گزیند، پس خاک بر دهان او باد.

 3 ـ این ولایت ولایتى است که ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ﴾ از جانب خداوند درباره او آورده است.

 4 ـ پس اگر لفظ جمع ﴿اَلَّذِينَ﴾ اقتضا ندارد که تنها بر علىّ حمل شود براى آن است که ولایت بعد از او براى پسران او مى‌باشد.

 این برخى از مطالبى بود که از «مناقب» ابن شهرآشوب آوردیم. و سیّد هاشم بحرانى گوید: ابن شهرآشوب در کتاب «فضائل» در باب نصوص بر ولایت أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام در فصل آیه‌ ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ گفته است که: اِجْتَمَعَتِ الاُمَّةُ أنَّ هَذِهِ الآیَةَ نَزَلَتْ فِی أمیرِالْمُؤمِنینَ علیه‌السّلام².

 «جمیع امّت اسلام اجماع کرده‌اند بر اینکه این آیه راجع به أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام نازل شده است».

 شیخ ابو الفتوح رازى در تفسیر خود پس از آن که این داستان را از ثَعْلَبِی در تفسیرش از ابو ذر غفارى در مکّه بر کنار چاه زمزم مفصّلا نقل کرده است، از طریق‌