امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
مرتب سازی:
امام شناسی ج5
212سَبَقَ اْلأنَامَ إلَی الْفَضَائلِ کُلَّهَا *** سَبْقَ الْجَوَادِ إلَی الرِّهَانِ بَلِیدَا 4 1 ـ جان من به فداى آن رکوع کننده و صدقه دهندهاى باد که روزى انگشترى خود را داد، و سعید و پیروز بخت گردید.
2 ـ مقصود من آن موحّدى است که قبل از همه موحّدین موحّد شد، و هیچ گاه بت و صنم و سنگ را نپرستید.
3 ـ مقصود من آن کسى است که محمّد پیامبر خدا را یارى کرد، و از کید و مکید مردم و احزاب حفظ کرد.
4 ـ او از همه مردم در تمام فضائل سبقت گرفت، همچون اسب تیزرو و سبکتازى که در وقت مسابقه از اسب کُندى پیشى مىگیرد.
و نیز حمیرى گوید:
مَنْ أنْزَلَ الرَّحْمَنُ فِیهِمْ هَلْ أتَی *** لَمَّا تَحُدُّوا لِلنُّذُورِ وَفَآءَا 1 مَنْ خَمْسَةٌ جِبْرِیلُ سَادِسُهُمْ وَ قَدْ *** مَدَّ النَّبِیُّ عَلَی الْجَمِیعِ عَبَآءَا 2 مَنْ ذَا بِخَاتَمِهِ تَصَدَّقَ رَاکِعًا *** فَأثَابَهُ ذُو الْعَرْشِ مِنْهُ وَلآءَا 3 1 ـ کیست آن که خداوند رحمن درباره آنان سوره هل اتى را فرستاد، وقتى که براى وفاء به نذرهاى خود سهمیّههاى خود را دادند؟
2 ـ کیستند آن پنج نفرى که جبرئیل ششمى آنهاست، و پیغمبر روى همگى آنها عباى خود را بگسترد؟
3 ـ کیست آنکه انگشترى خود را در حال رکوع صدقه داد؟ و بدین جهت خداوند صاحب عرش ولاى خود را جزاى او داد؟
و سیّد رضى1 گوید:
وَ مَنْ سَمِحَتْ بِخَاتَمِهِ یَمِیِنٌ *** تَضِنُّ بِکُلِّ عَالِیَةِ الْکِعَابِ 1 أهَذَا الْبَدْرُ یُکْسَفُ بِالدَّیَاجِی *** وَ هَذَا الشَّمْسُ تُطْمَسُ بِالضُّبَابِ 2 - . رضى، همان سیّد شریف رضى است، که ابو الحسن محمد بن حسین بن موسى بن محمّد بن موسى بن ابراهیم بن الامام موسى بن جعفر علیه السلام است، و برادر سیّد مرتضى است، سیّد رضى از بزرگان علم و ادب و جامع «نهج البلاغه» مىباشد و در سن 47 سالگى در سنه 406 وفات کرد (الکنى و الألقاب ط صیدا، ج 2 ص 244).