
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
204و از حضرت ابو جعفر علیهالسّلام وارد است که: جماعتى از یهود اسلام آوردند که از آنها عَبدالله بن سَلاَم واُسَیْد وثَعْلَبة وَ بِنْ یَامِین وَسَلاَم وابن صُورِیَا بودند و گفتند: اى رسول خدا! موسى وصىّ خودش را یُوشَعِ بْنِ نُونْ قرار داد، وصىّ تو کیست؟! و والى امر ولایت بعد از تو کیست؟! در پاسخ گفتار آنها این آیه نازل شد.
حضرت رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم گفتند: برخیزید! برخاستند و به سوى مسجد آمدند و در این حال سائلى از مسجد خارج مىشد، رسول خدا گفتند: اى سائل آیا کسى به تو چیزى بخشیده است؟!
گفت: آرى! این انگشترى را!
حضرت فرمود: چه کسى به تو بخشیده است؟! گفت: آن مردى که مشغول نماز خواندن است!
حضرت فرمود: در چه حالتى به تو بخشید؟! گفت: در حالت رکوع!
فَکبَّرَ النَّبِیُّ وَ کَبَّرَ أهْلُ الْمَسْجِدِ؛ فَقَالَ صلّی الله علیه و آله و سلّم: عَلِیُّ بنُ أبِیطَالِبٍ وَلِیُّکُمْ بَعْدِی! فَقَالُوا: رَضینَا بِاللهِ رَبًّا وَ بِالإسْلاَمِ دِینًا وِ بِمُحَمَّدٍ نَبِیًّا وَ بِعَلِیٍّ وَلِیًّا فَاَنْزَلَ اللهُ تَعَالَی: ﴿وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْغَالِبُونَ﴾1.
«در اینحال رسول خدا اَللهُ أکبَر گفتند، و اهل مسجد اَللهُ أکبَر گفتند و رسول خدا فرمود: بعد از من علىبنأبیطالب ولىّ شماست! آنان گفتند: ما راضى هستیم که خداوند پروردگار ما باشد، و اسلام، دین ما باشد، و محمّد پیامبر ما باشد، و علىّ ولىّ ما باشد، و خداوند این آیه را فرستاد:
و کسانى که ولایت خدا و رسول خدا و آنان را که ایمان آوردهاند بپذیرند، پس حقّاً حزب خدا غلبه کنندگانند».
- . این روایت را مجلسى در «بحار الانوار» طبع کمپانى ج 9 ص 33 و ص 34 از «أمالى» صدوق آورده است، و در تتمّه آن وارد است که: از عمر بن الخطّاب روایت شده است که: سوگند به خدا که من در حال رکوع در نماز چهل انگشتر دادم، تا آنچه درباره علىبنأبیطالب نازل شد درباره من هم نازل شود، و لیکن نازل نشد. و همچنین سیّد هاشم بحرانى در «غایة المرام» ص 107 تحت شماره حدیث ششم از طریق خاصّه آورده است و تتمّه آن را نیز آورده است. و شیخ طوسى در «تفسیر تبیان» ط سنگى ج 1 ص 548 به سؤال رسول خدا از سائل و تکبیر آن حضرت، ضمن استدلال خود تصریح کرده است. و نیز بحرانى در «تفسیر برهان» ط سنگى، ج 1 ص 293، و علاّمه طباطبائى رضوان الله علیه در «المیزان» ج 6 ص 14 آوردهاند.
