امام شناسی ج5

 1 ـ چون در روز عیدى پرده از رخ برگیرد، آن‌قدر زیباست که براى تماشاى جمالش دیدگان تمام قبیله‌ها با هم تزاحم کنند.

 2 ـ و بنابر این أرواح مردم آن قبائل براى ادراک معناى جمال او به سوى او رو آورده و مشتاقانه بدو بگروند، و دیدگان مردم آن قبائل از تماشاى زیبائیهاى او در باغ و لاله‌زار و در تنعّم به سر مى‌برند.

 3 ـ و در نزد من، عید من آن روزى است که چهره زیباى او را با چشم تازه و روشن ببینم.

 4 ـ و تمام شب‌هاى من شب قدر است، اگر او به من نزدیک شود، همچنان که تمام روزهاى دیدار و ملاقات، روز عید و جمعه من است.

 5 ـ و حرکت من به سوى او حجّى است که براى او کرده‌ام، و هر وقوفى بر در خانه‌اش، معادل هر وقوفى در مناسک حجّ است.

 6 ـ و اگر در شهرى از شهرهاى خدا وارد شود، درحالى‌که او در چشم من وارد شده است، من آن شهر را غیر از مکّه نمى‌بینم.

 7 ـ و هر مکانى که او را در برگیرد حرم است، همچنین هر خانه‌اى که او در آنجا سکونت گزیده است، خانه هجرت است.

 8 ـ و هر جائى که او در آنجا ساکن شود، آنجا بیت مقدس است، و به جهت روشنى و تازگى چشم من در آنجا همه باطن و احشاى من تر و تازه مى‌گردد.

 9 ـ و مسجد الأقصاى من محلّ کشیده شدن بُرد و رداى اوست بر روى زمین، و عطر و گلاب من خاک آن زمینى است که او از روى آن عبور کرده است.

 10 ـ اگر در أوائل روز، او جواب سلام و تحیّت مرا بدهد، تمام روز من همچون عصر با فرح و سرور خواهد بود.

 11 ـ و اگر در شبى بر من عبور کند و از بوى نسیم او به مشام من برسد آن شب من همه‌اش همچون سحر وقت زنده و بیدارى و نَباهت است.‌