امام شناسی ج5

اجنبىّ، أهل قرآن رسول الله و أهل بیت اوست، نه افرادى مانند شما که این طور تفسیر مى‌کنند، و این گونه مى‌فهمند.

 ولى أوّلا درست به زبان عرب وارد نبودیم، و ثانیاً از شیخ خودمان که عالمى جلیل و بزرگوار بود، ملاحظه مى‌کردیم، که با وجود او سخن گفتن ما غلط است، و تصمیم گرفتیم که چون بیرون آئیم، دیگر با شیخ خودمان رفاقت نکنیم.

 خلاصه آن شیخ وهّابى، آن قدر إطاله سخن داد، تا خسته شد، و دهانش کف کرده بود، و شیخ ما هم آرام گوش مى‌داد، و حتّى یک جمله هم چیزى نگفت.

 در این حال که او سخنانش را به پایان رسانید، شیخ ما رو به او کرد و گفت: لا بدّ این همه شما خود را عصبانى مى‌کنید، و زحمت مى‌کشید، و از ساحت قرآن و پیغمبر اسلام دفاع مى‌کنید، براى این جهت است که در روز قیامت به خدمت پیغمبر مشرّف گردید! و او را زیارت کنید! و اعمال شما مقبول و مشکور واقع شود؟!

 شیخ وهّابى گفت: آرى! آرى!

 شیخ ما گفت: ولى من متأسّفم که: شما در روز قیامت، رسول الله را أبدا نخواهید دید!

 شیخ وهّابى با حال عصبانیّت گفت: به چه جهت؟! به چه علّت؟!

 شیخ ما گفت: براى این که شما کور هستید! و طبق گفتار قرآنى که خودتان از آن دفاع مى‌کنید، بنابر تفسیر و معنائى که خودتان مى‌فرمائید: کسى که در این جهان کور باشد در آن جهان هم کور است و گمراه: ﴿وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ وَ أَضَلُّ سَبِيلًا﴾. (آیه 72، از سوره 17: إسراء).

 و خودتان مى‌فرمائید که: ﴿وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللهُ لَهُ نُورًا فَما لَهُ مِنْ نُورٍ﴾ (آیه 40، از سوره 24: نور) «و کسى که خداوند براى او این نور ظاهرى را قرار نداده باشد، او هیچوقت نور ندارد».

 و بنابر این شما که کورید! در آخرت هم کورید و گمراه! و نور ندارید! فلهذا پیغمبر خدا را أبدا نخواهید دید!