امام شناسی ج5

 این گونه بحث‌هاى سطحى بالأخره ما را به همان خشک‌گرائى و تجسّم سوق مى‌دهد، ولى وضع الفاظ براى معانى عامّه همه مشکلات را حلّ مى‌کند، زیرا که واقعیّت مطلب هم نیز از این قرار است.

گمراهى وهَّابیّه در فهم حقایق قرآنى‌

 تعبّد بر معانى متعارفه و مستعمله آیات قرآن که در محاورات روزمرّه مردم مورد نظر و استعمال قرار مى‌گیرند، کتاب إلهى را به کلّى از درجه إعتبار ساقط مى‌کند، و این آیات عالى و رفیع را به محمولات دانیه و خسیسه و پست و معانى مبتذل تبدیل مى‌کند. و این تعبّد خلاف دستور خود قرآن است که ما را به کوشش و کاوش و تعقّل و تفکّر دعوت مى‌کند. دور بودن از عرفان الهى، و مقام ولایت، و سیر عملى در عوالم محبّت و اتّصال به باطن، و احتراز از علوم عقلیّه و برهان فلسفیّه و قواعد حکمیّه، این نکبت‌ها را به بار مى‌آورد.

 ابن تَیْمِیَّه مى‌خواهد از قرآن و سنّت استفاده کند لیکن راهش را گم کرده است، و لذا در بیابان خشک با جگر تفته، و دل گداخته حسرت زده جان مى‌دهد، فتوى مى‌دهد که: اگر کسى براى زیارت قبر حضرت رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم به مدینه منوّره سفر کند، نمازش را باید تمام بخواند¹، چون این سفر سفر معصیت است، و زیارت رسول الله بدعت است. آیا این تفتیدگى جگر و مسکنت روحى نیست؟ که کسى بگوید: انسان براى تفریح و تفرّج و هر گونه کامیابى، و یا براى تجارت به هر نقطه از نقاط دنیا سفر کند، سفرش حلال، و نمازش شکسته است، أمّا سفر به مدینه براى زیارت قبر رسول الله حرام، و در سفر حرام باید نماز را تمام بخواند؟

 مى‌خواهند به قرآن دست یابند، و از قرآن تجاوز نکنند، آنگاه به عنوان شرک، شمشیر آخته بر مسلمانان مى‌کشند، و به بهانه اینکه شما مشرک هستید، حجاز و نَجْد و مکّه و جدّه و عراق و سوریّه و غیرها را چنان با خون حمّام مى‌سازند، و جان أطفال شیرخوار را از دم تیغ مى‌گذرانند، که روى مغول را حقّا سپید مى‌کنند، آنگاه مى‌گویند: این دعوت به توحید است، همه مسلمین جهان را کافر دانستن، توحید است؟ خون مسلمین را مباح دانستن توحید است؟ این است طریقه وَهَّابیَّت که از