امام شناسی ج5

 پس مطلق مکان داشتن خدا، ازلى و قدیم است، و مکان گرفتن‌هاى به خصوص در نزد او حادث‌اند، همچنان که متکلّمین این‌طور در حدوث تعلّقات معتقدند. تمام شد گفتار مولوى عبد الحلیم.

 و از یَافِعِی در «مِرْءاة‌الجنان» است که در ضمن بیان فتنه ابن تیمیّه گفته است: آنچه که ابن تیمیّه در مصر ادّعا کرد، این است که مى‌گفت: خداوند حقیقتا بر روى تخت نشسته است، و گفتگویش با سخنى است که داراى صوت و حروف است، و از این پس در دمشق ندا در دادند: هر کس بر عقیده ابن تیمیّه باشد، مال او و خون او هدر است. تمام شد گفتار یافعى.

 و از «تاریخ أبُوالْفدآء» در حوادث سنه 705 وارد است که: و در این سال تقىّ الدّین أحمد بن تیمیّه از دمشق به مصر خوانده شد، و براى او مجلسى ترتیب دادند، و از اظهار عقیده خود امساک کرد، و از بیان آن خوددارى کرد، زیرا که او قائل به جسمیّت خداوند بود.

 و در منشورى که از ناحیه سلطان صادر شد این بود که: مرد شَقىّ: ابن تیمیّه در این مدّت، زبانه قلم خود را گشوده، و عنان گفتار خود را گسترده است، و در مسائل قرآن و صفات حقّ، گفتار مُنکَر و کلام زشتى را ابراز کرده است، و مطالبى را اظهار کرده است که آن را علماء اسلام منکر شمرده‌اند، و بر مخالفت او علماء اعلام اجماع کرده‌اند، و جمیع علماء عصر او و فقهاء شهر شام و مصر او را مخالف دانسته‌اند، و ما دانستیم که او پیروان خود را سبک شمرده، و آنان از او اطاعت کردند، تا اینکه به ما چنین رسیده است که پیروان او در ذات حقّ تعالى تصریح به جسمیّت و گفتار با حروف و صوت را دارند. تمام شد گفتار أبو الفداء.

 و از «کَشْفُ الظُّنون» از بعضى چنین نقل شده است که: در ردّ بر ابن تیمیّه مطلب را به اینجا رسانیده است که تصریح نموده است که: هر کس به ابن تیمیّه، شیخ الاسلام بگوید، کافر است. تمام شد گفتار کشف الظُّنون‌¹.

 تا اینجا مرحوم آیة الله جبل عاملى رضوان الله علیه، درباره خود ابن تَیمیّه‌