امام شناسی ج5

نمى‌برم، و لیکن من دوستدار على‌بن‌أبی‌طالب این مرد هاشمى هستم. از بردن نام و ذکر ایشان آنچه راجع به على و اقوامش از گزند و آزار ملامت کنندگان به من برسد در من ابدا اثر بدى نخواهد گذاشت.

 مى‌گویند: چرا مسیحیان على و اولاد على را دوست دارند؟ و چرا خردمندان و دانشمندان از عرب و از عجم آنها را دوست دارند؟ من به آنها در پاسخ گفتم که: من چنین مى‌پندارم که محبّت آنان در دل جمیع مخلوقات حتّى بهائم و حیوانات بى‌زبان نیز جارى و سارى شده است».

گفتار ابن حجر راجع به سخافت شخصیّت و آراء ابن تیمیَّه‌

 بارى بزرگان از عامّه ابن تیمیّه را ردّ کرده‌اند، و او را گمراه و کافر شمرده‌اند و مى‌گویند: صریحا معترف به جسمیّت خداست. و ما در اینجا عین گفتار حافظ ابن حَجَر را در کتاب خود به نام «الفتاوى الحدیثة» ص 86 مى‌آوریم و ترجمه آن را ذکر مى‌کنیم:

 ابن تیمیّة عبدٌ خَذَلَه الله و أضَلَّه و أعْماه و أصَمَّه و أذَلَّه‌، و بذلک صَرَّح الأئمّة الَّذین بیَّنوا فَسادَ أحواله‌، و کِذْبَ أقواله‌؛ وَ من اَراد ذلک فعلیه بمطالعة کلام الإمام المجتهد المتَّفق علی إمامته و جلالته و بلوغه مرتبةَ الاجتهاد أبی الْحسن السّبکی وَ وَلَدِهِ التّاج و الشّیخ الإمام العزّ بن جَمَاعَة و أهل عصرهم و غیرهم من الشَّافعیّة و المالکیّة و الحنفیّة‌؛ و لم یقصر اعتراضه علی متأخّری الصّوفیّة بل اعترض علی مثل عمر بن الخطّاب و علیّ بن أبیطالب ـ رضی الله عنهما.

 والحاصل أنّه لایقام لکلامه وزنٌ بل یُرمی فی کلِّ وَعرٍ وَ حَزْنٍ، ویُعتقد فیه أنّه مبتدع ضالٌ مضلٌ غالٍ؛ عامله الله بعدله و أجارنا من مثل طریقته و عقیدته و فعله‌، آمین (إلی أن قال‌) إنّه بالجهة وله فی إثباتها جزءٌ؛ و یلزم أهل هذا المذهب الجسمیّة و المحاذاة و الاستقرار؛ أی فلعلّه فی بعض الأحیان کان یصرّح بتلک اللَّوازم فنسبت الیه‌؛ سیّما و ممّن نسبت إلیه ذلک من أئمّة الاسلام المتّفق علی جلالته و امامته و دیانته و انّه الثقّة العدل المرتضی المحقّق المدقّق‌؛ فلا یقول شیئًا إلاّ عن تثبُّتٍ و تحقّق و مزید احتیاط و تحرٍّ سیّما ان نسبت اِلی مسلم ما یقتضی کفره وردتّه و ضلاله و إهداء ردمه‌؛ الکلام¹.‌