امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
مرتب سازی:
امام شناسی ج5
155در نزد او، پیروى و تشیّع و نقل فضائل علىبنأبیطالب است، و صریحا از خلفاى بنى امیّه حتّى معاویه و یزید و خلفاى عبّاسى جانبدارى مىکند، آرى مظلومیّت اهل بیت تنها دربدرى بیابانها و حبس و شکنجه و کشتن و به دار آویختن و سوزاندن و غارت کردن نبوده است، بلکه إخفاء فضایل آنان و نسبت آن فضایل را به دشمنان از مهمترین کودتاهاى ظاهرى و باطنى براى قلع و قمع آنان و برداشتن نام آنان از صفحه روزگار بوده است، امثال این مرد شامى تابع حزب اُمَوى و علمدار امضاء سیّئات خلفاء جور، همچون معاویه و امثال او در این کودتاها سعى وافرى نمودهاند، و لیکن معذلک کار آنان بجائى نرسید و فضائل علىبنأبیطالب سراسر آفاق را گرفت و دوست و دشمن حتّى یهودىها و نصرانىها و مادّىها همه و همه در برابر عظمت و شخصیّت و اصالت و واقعیّت آن راستین مرد و آن امام مظلوم سر تسلیم فرود آورده و مهر و محبّت او را در روح و سر و سویداى خود جاى دادهاند. وامِق نصرانى: بقراط بن أشوط که از أهل ارمنستان است و از سرلشکران مهمّ بوده است در عصر متوکّل قصیدهاى غرّاء درباره فضایل و محامد أمیرالمؤمنین مىسراید که بعضى از آن ابن شهرآشوب در «مناقب» طبع سنگى ص 286 و ص 532 آورده است، و عبد المسیح انطاکى در قصیده علویّه خود که بالغ بر 5595 بیت است، و بولس سلامة، قاضى مردم مسیحى در بیروت قصیدهاى به نام عید الغدیر که بالغ بر 3085 بیت است درباره مناقب و فضائل أمیرالمؤمنین سرودهاند و از حقّ آن حضرت دفاع کردهاند. یکى از شعراى مسیحى مذهب به نام رینبا ابن اسحق رسعنى موصلى اشعارى مىگوید که شایان دقّت است:
عَدِیُّ وَ تَیْمٌ لا اُحَاوِلُ ذِکْرَهَا *** بِسُوءٍ وَلَکِنِّی مُحِبَّ لِهَاشِمِ وَ مَا تَعْتَرینِی فِی عَلیٍّ وَ رَهْطِهِ *** إذا ذُکِروا فِی اللهِ لَوْمَةٌّ لاَئِمِ یَقُولُونَ مَا بَالُ النَّصارَی تُحِبُّهُمْ *** وَ أهْلُ النُّهَی مِن أعْرُبٍ وَ أعَاجِمِ فَقُلْتُ لَهُمْ إنِّی لأحْسِبُ حُبَّهُمْ *** سَرَی فِی قُلُوبِ الْخَلْقِ حَتَّی الْبَهَائِم1 «من درباره ابوبکر و عمر که از بَنى عَدىّ و بَنى تَیْم هستند، نامى به زشتى
- . «الغدیر» ج 3، ص 7 و ص 8 .