
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
120﴿وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى النَّاسَ وَ اللهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشاهُ﴾ (دنبال آیه).
رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم به أمر خدا براى برداشته شدن این بدعت جاهلى، با وجود نگرانى و ترس از مردم، با زینب ازدواج کردند، و خداوند هم تأیید فرمود و کمک کرد، و ایراد و اشکال مردم، ضعیف و ناتوان آمد، و بحمد الله این حکم هم اجرا شد، و بر پسر خوانده دیگر آثار پسر حقیقى مترتّب نگشت.
﴿فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَرًا زَوَّجْناكَها لِكَيْ لا يَكُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْواجِ أَدْعِيائِهِمْ إِذا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًا وَ كانَ أَمْرُ اللهِ مَفْعُولًا﴾. (بقیه آیه 37).
«پس چون زید حاجت خود را از زوجه خود گرفت، و به او استمتاع و دخول کرد، ما زینب را به زنیّت و زوجیّت تو درآوردیم، بجهت آنکه هیچ گاه دیگر براى مؤمنان سختى و حرجى، در نکاح کردن زنهاى پسر خواندههاى آنان نباشد، در وقتى که آن پسر خواندهها حاجت خود را از آن زنان به استمتاع و دخول گرفته باشند، و البتّه امر خداوند شدنى است».
در اینجا قضاء وَطَرْ یعنى استمتاع و دخول را در هر دو بار مىآورد، براى آن که بفهماند حتّى بعد از همخوابگى و آمیزش، نکاح زن پسر خوانده اشکال ندارد، و نه فقطّ این حکم منحصر بصورت عدم آمیزش بوده باشد.
این بود حقیقت داستان زینب و أمر ولائى رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم که طبق آیه شریفه قرآن و تفاسیر شیعه بیان شد، ولى بسیارى از تفاسیر أهل تسنّن، داستان را به صورت غیر نیکوئى بیان مىکنند.
و مستشرقین نیز چون از تواریخ و تفاسیر اهل تسنّن، به اسلامشناسى متوسّل شدهاند، فلهذا اسلام را از دیدگاه آنان مىبینند، و دچار اشکال مىگردند.
گوستاو لوبون فرانسوى در کتاب «تاریخ تمدّن اسلام و عرب» مىنویسد:
«محبّت پیغمبر به زن تا این درجه بود که یک روزى اتّفاقا چشمش به زن زید پسر خوانده وى که بدون لباس بود افتاده، میلى در وى پیدا شد، وقتى که زید مطّلع گردید، او را طلاق داد، و بعد به حباله نکاح پیغمبر درآمد، و این مطلب میان مردم انعکاس بدى انداخته بعضى بناى اعتراض را گذاشتند، ولى جَبْرئیْل که هر روز
