امام شناسی ج5

حَسَبْ و نَسَبْ، و بنابر این هر مرد مسلمان و فقیرى گر چه غلام آزاد شده‌اى باشد، حقّ دارد از دختران أشراف ازدواج کند، و زن‌هاى شریف و أصیل نیز مى‌توانند با مردم مؤمن فقیر ازدواج کنند.

 در همسرى و انتخاب زن و شوهر، کُفْوْ بودن یعنى، همطراز و هم طبقه بودن، عبارت است، از: ایمان و تقوى، نه همطراز و هم کُفْوْ بودن در مال و اعتبار و عشیره و قوم و قبیله.¹

 و ثانیاً ـ به مردم اعلان کند که: پسر خوانده انسان، پسر انسان نیست، و هیچگونه آثار نسب بر او مترتّب نمى‌شود، پسر خوانده، پسر نیست، و دختر خوانده، دختر نیست، نه ارث مى‌برد، و نه از او اِرث مى‌برند، و نه مَحْرَم است، دختر خوانده محرم نیست، پسر خوانده با زوجه انسان محرم نیست، و زوجه پسر خوانده نیز عروس انسان محسوب نمى‌شود، و با انسان محرم نمى‌گردد، و پس از آنکه أحیانا پسر خوانده او را طلاق داد، انسان مى‌تواند او را در نکاح خویش درآورد، زیرا که زنى است به تمام معنى بیگانه و اجنبىّ، و جزء محارم نمى‌باشد. ﴿وَ ما جَعَلَ أَدْعِياءَكُمْ أَبْناءَكُمْ ذلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِأَفْواهِكُمْ وَ اللهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ‌﴾ (آیه 4 از سوره 33: ـ احزاب)

 «و خداوند پسر خوانده‌هاى شما را پسر قرار نداده است، و این گفتار خود شما است که بر سر زبانهایتان جارى است. و خداوند حقّ مى‌گوید، و او به راه راست رهبرى مى‌کند²».

 رسول خدا مى‌خواهد این احکام را اجرا کند، ولى از مردم مى‌ترسد، از مردم تازه مسلمان مى‌ترسد که مبادا استیحاش کنند، و زیر بار نروند، و از دین برگردند و بگویند: این محمّد شریعتى را آورده است که (عیاذاً بالله) مانند مجوس نکاح محارم را تجویز مى‌کند.

 فلهذا این خوف و ترس رسول الله از مردم، بجهت نگاهدارى دین و براى خداوند بوده است. و لیکن خداوند به او أمر مى‌کند که بدین خوف اعتناء مکن! و از من فقطّ بترس! و این امر را اجرا کن.

 نظیر امر و عتاب خداوند به رسول الله در قضیّه غدیر که: ﴿بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ‌﴾. «اى پیغمبر برسان به‌