امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
مرتب سازی:
امام شناسی ج5
102رَأوْا ضَوءَ نُورِی مَرَّةً فَتَوَهَّمُو *** هُ نَارًا فَضَلُّوا فِی الْهُدَی بِالأشِعَّةِ31 وَ لَوْ لاَ حِجَابُ الکَوْنِ قُلْتُ وَ إنَّمَا *** قِیَامِی بِأحْکَامِ الْمَظَاهِرِ مُسْکِتی32 فَلاَ عَبَثٌ وَالْخَلْقُ لَم یُخْلَقُوا سُدیً *** وَ إنْ لَمْ یَکُنْ أفْعَالُهُمْ بِالسَّدِیدَةِ33 عَلَی سِمَةِ الأسْمَآءِ تَجْرِی اُمُورُهُمْ *** وحِکْمَةُ وَصْفِ الذَّاتِ لِلْحُکْمْ أجْرَتِ34 یُصَرِّفُهُمْ فِی القَبْضَتَیْنِ وَ لاَ وَلاَ *** فَقَبْضَةُ تَنْعِیمٍ وَ قَبْضَةُ شِقْوَةِ35 ألآ هَکَذَا فَلْتَعْرِفِ النَّفْسَ أْؤفَلاَ *** وَ یُتْلَ بِهَا الْقُرْآنُ کُلَّ صَبِیحَةِ36 وَلِی مِنْ مُفِیضِ الْجَمْعِ عِنْدَ سَلاَمِهِ *** عَلَیَّ بِأوْ أدْنَی، إشَارَةُ نِسْبَةِ37 وَ مِن نُورِهِ مِشْکَاةُ ذَاتِیَ أشْرَقَتْ *** عَلَیَّ فَنَارَتْ بِی عِشَآئِی کَضَحْوَتی38 وَ أَنَسْتُ أنْوَارِی فَکُنْتُ لَهَا هُدًی *** وَ نَاهِیکَ مِن نَفسٍ عَلَیْهَا مُضِیئَةِ39 وَ بَدْرِیَ لَمْ یَأْفُلْ وَ شَمْسِیَ لَمْ تَغِبْ *** وَ بِی تَهْتَدِی کُلُّ الدَّرارِی الْمُنِیرَةَ40 1 ـ و من اگر چه پسر آدم هستم از جهت صورت، و لیکن در من معنى و حقیقتى است که گواهى مىدهد که پدر او مىباشم.
2 ـ و نفس من که در ممنوعیّت از تجلّیات و ظهورات اسمائیّه و صفاتیّه حقّ قرار داشت، در اثر هدایت حقّ تجلّى کرد، و نفس من در دامن تجلّیات و ظهورات اسمائیّه و صفاتیّه تربیت یافت و رشد و نموّ کرد.
3 ـ و در گاهواره، حزب من پیمبران بودند، و در عناصر من لوح محفوظ من بود، و فتح و گشایش سوره من بود.
4 ـ و قبل از آنکه از شیر گرفته شوم، بدون تکلیف ظاهر من، من با منهاج و شَرع خود که براى من روشن کننده و واضح کننده بود، هر شریعتى را ختم کردم و به پایان رسانیدم.
5 ـ و بنابر این أنبیاء و آنان که طبق گفتار ایشان گفتند و رفتند، همگى بر صراط و راه من بودند، و هیچگاه از مواضع قدمها و گامهاى من تجاوز ننمودند.
6 ـ پس یُمن و برکتِ داعیان و رهبران إلهى که قبل از من بودند، در دست راست من بود، و آسانى و سهولت داعیان و رهبران به سوى خدا که بعد از من مىآیند، و ملحق مىشوند، در دست چپ من است.
7 ـ و گمان مبر که أمرْ از من خارج است، و علیهذا هر کس به سیادت و