
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
72أعمش
أعمش و شریک بن عبدالله نخعی کوفی شیعۀ بزرگوار
[المراجعات] صفحة 65:
«[قال ابن عبدالبرّ]: سمعت الفضل بن موسی یقول:
دخلت مع أبیحنیفة علی الأعمش نعوده، فقال أبوحنیفة: ”یا أبامحمّد! لولا التّثقیل علیک لعدتُک أکثر ممّا أعودک.“ فقال له الأعمش: ”والله إنّک عَلَیَّ لثقیلٌ و أنت فی بیتک، فکیف إذا دخلتَ عَلَیَّ.“
قال [ابن عبدالبرّ] قال الفضل:
فَلمّا خرجنا من عنده، قال أبوحنیفة: ”إنّ الأعمش لم یَصُمْ رمضان قطّ!“
قال ابنخشرم للفضل: ”ما یعنی أبوحنیفة بذلک؟“ قال الفضل: ”کان الأعمش یتسحّر علی حدیث حذیفة.“ ـ اه .
قلت: بل کان یعمل بقوله تعالیٰ: ﴿وَكُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلۡخَيۡطُ ٱلۡأَبۡيَضُ مِنَ ٱلۡخَيۡطِ ٱلۡأَسۡوَدِ مِنَ ٱلۡفَجۡرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيۡلِ﴾.1
و روی صاحبا الوجیزة و البحار، عن حسن بن سعید النّخعی، عن شریک بن عبدالله القاضی، قال:
أتیت الأعمش فی علّته الّتی مات فیها، فبینا أنا عنده إذ دخل علیه ابنشبرمة و ابن أبیلیلی و أبوحنیفة فسألوه عن حاله، فذکر ضعفًا شدیدًا و ذکر ما یتخوّف من خطیئاته، و أدرکتْه رقّةٌ؛ فأقبل علیه أبوحنیفة فقال له: ”یا أبامحمّد، اتّق الله و انظر لنفسک، فقد کنت تحدّث فی علیٍّ بأحادیث لو رجعتَ
- . سوره بقره (2) آیه 187.
