اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج11

رجالی، پزشکی، اشارات و نکته‌ها

75٬465
مطلع انوار

جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد.  • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است.    • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد.  • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.

سرای جاوید

مطلع انوار ج11

266
  • الشرعیّة الفرعیّة1 من أدلّتها التفصیلیّة. و عند الفقهاء: حفظ الفروع، و أقلّه ثلاثُ مسائل. و عند أهل الحقیقة: الجمع بین العلم و العمل؛ لقول الحسن البصریّ (رح): ”إنّما الفقیه المعرض عن الدّنیا، الزّاهد فی الآخرة، البصیر بعیوب نفسه.“

  •  و موضوعه: فعل المکلّف ثبوتًا أو سَلْبًا.

  •  و استمداده: من الکتاب و السنّة و الإجماع و القیاس.

  •  و غایته: الفوز بسعادة الدّارین.

  •  و أمّا فضله فکثیر شهیر و منه ما فی الخلاصة و غیرها: ”النّظر فی کتب أصحابنا من غیر سماع أفضل من قیام اللّیل، و تعلّم الفقه أفضل من تعلّم ما فی القرآن، و جمیع الفقه لابدّ منه.“

  •  و فی الملتقط و غیره عن محمّد (رح): ”لا ینبغی للرّجل أن یعرِف بالشعر و النّحو، لأنّ آخر أمره إلی المسألة و تعلیم الصِّبیان؛ و لا بالحساب، لأنّ‌ آخر أمره إلی مساحة ‌الأرضین؛ و لا فی التّفسیر،2 لأنّ آخر أمره إلی التذکیر و القِصَص؛‌ بل یکون علمه فی الحلال و الحرام و ما لابدّ منه من الأحکام، کما قیل: 

  • إذا ما اعتزّ ذو علمٍ بعلمٍ***فعلم الفقه أوْلیٰ باعتزاز
  • فکم طیبٍ یَفوحُ و لا کمسکٍ***و کم طَیرٍ یطیرُ و لا کباز“
  • فَسَّر آیة الحکمَة بعلم الفقهِ و الأحکام زورًا

  •  و قد مدحه الله تعالی بتسمیته خیرًا بقوله [تعالی]: ﴿وَمَن يُؤۡتَ ٱلۡحِكۡمَةَ فَقَدۡ أُوتِيَ خَيۡرٗا كَثِيرٗا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴾،3 و قد فسّر الحکمة زمرة أرباب التّفسیر بعلم الفروع الّذی هو علم الفقه.»4

  •  

    1. . خ ل: الفرعیّة المکتسب.
    2. . خ ل: و لا بالتفسیر.
    3. . بقره (2) آیه 269.
    4. . الدّر المختار، ج 1، ص 38.
/