
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
255و روی ابنسعد فی ترجمة منصور، عن حمّاد بن زید: ”قال: رأیت منصورًا بمکّة. قال: و أظُنّه من هذه الخشبیّة، و ما أظُنّه کان یکذِب.“ ـ الخ.
قلت: ألا هَلُمّ فانظُر إلی الاستخفاف و التحامل و الامتهان و العداوة المتجلّیة من خلال هذه الکلمة بکل المظاهر؛ و ما أشدّ دهشتی عند وقوفی علی قوله: ”و ما أظنّه یکذب.“ وَیْ وَیْ کأنّ الکذب من لوازم أولیاء آل محمّد، و کأنّ منصورًا جری فی الصّدق علی خلاف الأصل! و کأنّ النّواصب لم یجدوا لشیعة آل محمّد اسمًا یطلقونه علیهم غیر ألقاب الضّعة، کالخشبیّة و التّرابیّة و الرّافضة و نحو ذلک! و کأنّهم لم یسمعوا قوله تعالی: ﴿وَلَا تَنَابَزُواْ بِٱلۡأَلۡقَٰبِ بِئۡسَ ٱلِٱسۡمُ ٱلۡفُسُوقُ بَعۡدَ ٱلۡإِيمَٰنِ﴾!1
و قد ذکر ابن قتیبة الخشبیّة فی کتابه المعارف، فقال: ”هم من الرّافضة؛ کان إبراهیم الأشتر لقِی عبیدالله بن زیاد و أکثر أصحاب إبراهیم معهم الخشب، فسمّوا الخشبیّة.“ اه .
قلت: إنّما نبزوهم بهذا توهینًا لهم [و استهتارًا بقوتهم و عتادهم، لکن هؤلاء الخشبیّة قتلوا بخشبهم سلف النواصب، ابنمرجانة] و استأصلوا شأفة أُولئک المردة، قتلة آل محمّد، ﴿فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴾،2 فلا بأس بهذا اللّقب الشرّیف و لا بلقب الترابیّة نسبة إلی أبیتراب بل لنا بهما الشّرف و الفخر.»3
موسی بن قَیْس حَضرَمِیّ - وی از شیعیان بوده است
المراجعات، صفحة 98:
- . سوره حجرات (49) آیه 11.
- . سوره أنعام (6) آیه 45.
- . المراجعات، ص 220.
