مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد. • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.
مطلع انوار ج11
248فی مشاهیر أئمة اللّغة فی فصله، إن شاء الله تعالی.»1
محمّد بن وُهَیْب
تشیّع او و طاووس و أعمش و یحیی بن یَعْمُر
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 192:
«و منهم: محمّد بن وهیب، أبوالقاسم الحمیریّ البغدادیّ، الشّاعر المشهور؛ ذکره أبوالفرج فی الأغانیّ مفصّلًا، و عقد له ضیاء‌الدّین ترجمة فی نسمة السحر. أسند أبوالفرج فی الأغانیّ عن محمّد بن القاسم بن یوسف الکاتب البغدادیّ، قال: ”کان محمّد بن وهیب یأتی إلی أبی، فقال له أبی یومًا: إنّک تأتینا و قد عرَفت مذهبنا، فنحبّ أن تُعرِّفنا مذهبک، فنوافقک أو نخالفک.
فقال له: فی غدٍ أُبیّن لک أمری؛ فکتب إلیه من الغد:
أیّها السائل قد نبِهت إن کنتَ ذکیّا *** أحمد الله کثیرًا بأیادیه علیّا شاهدًا أن لا إله غیره ما دمت حیّا *** و علی أحمد بالصِّدق رسولًا و نبیّا و منحت الودّ قرباه و والیت الوصیّا *** و أتانی خبر مصـرِّح لم یک شیّا أن علی غیر اجتماع عقَدوا الأمر بدیّا *** غیرُ شتّامٍ و لکنّی تولّیت علیّا“ قال صاحب نسمة السحر: ”هذه طریقة جماعة من السَّلَف، کیحیی بن یعمر. و إبراهیم النخعیّ؛ و أمّا الأعمش و سفیان الثوریّ و طاوس الیمانیّ، فإنّ الشَّهرستانیّ عدّهم فی مِلَلِه من الإمامیّة. قلت: ستعرِف تحقیق الحال فی الأعمش و طاوس فی فصل، علم القرآن.“»2
- . جنگ 24، ص 294.
- . جنگ 24، ص 305.