
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
239الحفاظ و المحدّثین، و صاحب التّصانیف الّتی لعلّها تبلغ ألف جزء، جاب البلاد فی رحلته العلمیّة فسمع من نحو ألفَیْ شیخ، و کان أعلام عصره کالصّعلوکی و الإمام ابنفورک و سائر الأئمّة یقدّمونه علی أنفسهم و یراعون حقَّ فضله و یعرِفون له الحرمة الأکیدة و لا یرتابون فی إمامته، و کلّ من تأخّر عنه من محدّثِی السنّة عیالٌ علیه، و هو من أبطال الشّیعة و سدنة الشریعة؛ تعرف ذلک کلّه بمراجعة ترجمته فی کتاب تذکرة الحفّاظ للذّهبی، و قد ترجمه فی المیزان أیضًا فقال: ”إمامٌ صدوقٌ.“ و نص عَلیٰ أنّه شیعی مشهور، و نقل عن ابنطاهر، قال: ”سألت أبا اسماعیل عبدالله الأنصاری عن الحاکم أبیعبدالله، فقال: إمام فی الحدیث، رافضیٌّ خبیثٌ.“
و عَدَّ لَه الذّهبیّ شقاشقَ،1 منها قوله: ”إنّ المصطفی صلّی الله علیه و آله و سلّم وُلِد مسرورًا مختونًا.“ و منها: ”أنّ علیًّا وصیّ.“ قال الذّهبیّ: ”فأمّا صدقه فی نفسه و معرفته بهذا الشّأن، فأمر مجمع علیه.“ وُلِد سنة إحدیٰ و عشرین و ثلاثمائة فی ربیعالأوّل، و مات ـ رحمه الله تعالی ـ فی صفر سنة خمس و أربعمائة.»2
محمّد بن عُبَیدالله، أبورافِع
[المراجعات] صفحة 93:
«79. محمّد بن عبیدالله بن أبیرافع المدنیّ: کان هو و أبوه عبیدالله، و أخواه الفضل و عبدالله ابنا عبیدالله، و جدّه أبورافع، و أعمامه رافع و الحسن و المغیرة و علی، و أولادهم و أحفادهم أجمعون من صالح سلف الشّیعة، و لهم من المؤلّفات ما یدلّ علی رسوخ قدمهم فی التشیّع؛ ذکرنا ذلک فی المقصد 2 من الفصل 12من
- . جمعُ شِقشِقَة. (محقّق)
- . المراجعات، ص 214.
