
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
235فعرض الشّیخ بخدمته الأشرف1: أنّ تلک الأعمال لیس لها اعتبار عند ذوی الأبصار، و قد تعلّمتُ هذا العمل فی بعض هذه الأیام عن بعض أرباب المعارک فی میدان إصفهان، و هذا من أعمال الید و النّیرنجات؛ و قد تعلَّمها أصحاب المعارک لاستجلاب الدّرهم و الدّینار من العوام للحاجات. فأُفحم الرّسولُ و رجَع عن المجلس الأرفع نادمًا للتّکلُّم عند الملوک و الأفاضل بأمثال تلک الحکایات و تعییرِ العلماء بهذه الخرافات.“
رؤیای قاضی عزّالدین محمّد بعضی از ائمّه و دلالت او را به کتاب مفتاح الفلاح شیخ بهائی
و قال فی ترجمة الشّیخ (ره): ”و حکیٰ لی بعض الأعلام أنّه سمع من المولیٰ الفاضل و الحبر الکامل، قاضی معزّالدّین محمّد، أقضَی القضاة فی مدینة إصفهان، أنّه قال:
رأیت لیلة من اللّیالی فی المنام أحد أئمّتنا علیهم السّلام، فقال لی: اُکتب کتاب مفتاح الفلاح، و دوام العمل بما فیه!
فلما استیقظت و لم أسمع اسم الکتاب قطُّ من أحد، فتفحَّصتُ من علماء إصفهان، فقالوا: لم نسمع اسم هذا الکتاب.
و فی هذا الوقت کان الشّیخ الجلیل مع معسکر السّلطان فی بعض نواحی إیران، فلمّا قدم الشّیخ ـ رحمه الله ـ بعد مدّة فی إصفهان، تفحَّصتُ منه أیضًا عن هذا الکتاب، فقال: صنَّفتُ فی هذا السّفر کتاب دعاء و وسمته بمفتاح الفلاح؛ إلّا أنّی لم أذکُر اسمَه لواحدٍ من الأصحاب، و لا أعطیت نسخته للانتساخ لأحدٍ من الأحباب!
- . خ ل: بخدمته الشّریفة.
