
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
232[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 400:
«و منهم: قطبالدین الرازیّ البوَیهی، هو الحکیم الإلهیّ محمّد بن محمّد البویهیّ، أحد علماء الدهر؛ قال المحقّق الکرکی علیّ بن عبدالعالی العاملیّ فی وصفه: ”الإمام المحقّق، جامع المعقول و المنقول، قطب الملّة و الحقّ و الدّین، أبوجعفر البویهی الرازیّ، شارح الشمسیّة و المطالع فی المنطق؛ یروی عن الإمام جمالالدّین بلاواسطة، و هو من أجلّ تلامذته، و من أعیان أصحابنا الإمامیّة؛ قدّس الله تعالی أرواحهم و رضِی عنهم.“ ـ انتهی.»1
محمّد بن حسین، معروف به شیخ بهائی
[عجائب و غرائب نقل شده از شیخ بهائی]
[مستدرک الوسائل، مجلّد 3] صفحة 419:
«و قال تلمیذه الأرشد، السیّدحسین بن السیّد حیدر الکرکی، فی بعض إجازاته بعد ذکره شیخَه هذا فی جملة مشایخه: ”و شیخنا هذا ـ طاب ثراه ـ قد کان أفضل زمانه، بل کان متفرِّدًا بمعرفة بعض العلوم الّذی لم یحم حوله أحد من أهل زمانه و لا قبله ـ علیٰ ما أظنّ ـ من علماء العامّة و الخاصّة؛ یمیل إلی التصوّف کثیرًا، و کان منصفًا فی البحث. کنت فی خدمته منذ أربعین سنة فی الحضر و السّفر، و کان له معی محبّة و صداقة عظیمة.“ قال: ”و کنت فی خدمته فی زیارة الرّضا علیه السّلام فی السّفر الّذی توجَّه النوّاب الأعلیٰ ـ خلَّده الله ملکه أبدًا ـ ماشیًا حافیًا من إصفهان إلی زیارته علیه السّلام.“ ـ إلیٰ آخر ما قال.
- . جنگ 24، ص 348.
