اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج11

رجالی، پزشکی، اشارات و نکته‌ها

75٬465
مطلع انوار

جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد.  • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است.    • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد.  • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.

سرای جاوید

مطلع انوار ج11

198
  •  له فی علم الأخلاق کتابه المعروف المُسمّیٰ بالآداب الدینیّة للخزانة المعینیّة العَلیّة، صنّفه لمعین‌الدّین أبی‌نصر أحمد بن الفضل بن محمود، سلطان عصره؛ و هو کتاب جلیل‌ٌ لم یتّفق جمع مثله لمن تقدّمه من العلماء. و له أیضًا نثر اللّئالیّ من حِکَم أمیرالمؤمنین، علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام، و غیر ذلک.

  •  و قد ذکرتُ فی بغیة الوعاة فی طبقات مشایخ الإجازات، و هو من الشّیوخ المجمع علی جلالته و فضله و ثقته، کما نصّ علیٰ ذلک العلّامة المجلسیّ فی مقدّمات البحار.»1

  • الفضل بن دُکَین

  •  [المراجعات] صفحة 89:

  •  «73. الفضل بن دُکَیْن: و اسم دُکین: عمرو بن حمّاد بن زهیر الملّائیّ الکوفیّ، یعرَف بأبی‌نعیم، شیخُ البخاری فی صحیحه، عدّه من رجال الشّیعة جماعة من جهابذة العلماء کابن‌قتیبة فی المعارف؛ و ذکره الذهبیّ فی میزانه فقال: ”الفضل بن دکین، أبونعیم، حافظ حجّة؛ إلّا أنّه یتشیّع.“ و نقَل أنّ ابن‌الجنید الختلی قال:

  •  سمعت ابن‌معین یقول: کان أبونعیم إذا ذکَر إنسانًا فقال: ”هو جیّدٌ“ و أثنیٰ علیه، فهو شیعیٌّ؛ و إذا قال: ”فلانٌ کان مرجئًا“، فاعلم أنّه صاحب سُنّة لا بأس به.

  •  قال الذّهبی: ”هذا القول دالّ علی أنّ یحیَی بن معین کان یمیل إلی الإرجاء.“

  •  قلت: و دالّ أیضًا علی أنّه کان یری الفضل شیعیًّا جلدًا.»2و3

  •  

    1. . جنگ 24، ص 360.
    2. . المراجعات، ص 209.
    3. . جنگ 20، ص 56.
/ 274