Name: کتاب مطلع انوار ج11 - رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

مطلع انوار ج11

189

...¹
1. [ادامه تعلیقه صفحه قبل] چنانچه در ابتدای شاهنامه چنین می‌سراید:
  چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی ** خداوند امر و خداوند نهی
  که خورشید بعد از رسولان مه ** نتابید بر کس ز بوبکر به
  عمر کرد اسلام را آشکار ** بیاراست گیتی چو باغ بهار
  پس از هر دوان بود عثمان گزین ** خداوند شرم و خداوند دین
  چهارم علی بود جفت بتول ** که او را به خوبی ستاید رسول
  که من شهر علمم علیّم در است ** درست این سخن، گفتِ پیغمبر است
  گواهی دهم کاین سخن راز اوست ** تو گویی دو گوشم بر آواز اوست
  از این اشعار به وضوح به‌دست می‌آید که فردوسی شیعه بوده و سرودن اشعار در مدح خلفای ثلاثه از روی جبر و تقیّه است.
  و همین‌طور در اشعاری که در هجو سلطان غزنوی می‌سراید، به مذهب تشیّع خویش و محبّت رسول خدا و علی مرتضی افتخار می‌کند و از دشمنان و مخالفین اهل بیت ابراز انزجار و برائت می‌نماید:
  ایا شاه محمود کشور گشای ** ز کس گر نترسی بترس از خدای
  که پیش از تو شاهان فراوان بدند ** همه تاجداران کیهان بدند
  فزون از تو بودند یکسر به جاه ** به گنج و سپاه و به تخت و کلاه
  نکردند جز خوبی و راستی ** نگشتند گرد کم و کاستی
  * * *
  هر آن شه که در بند دینار بود ** به نزدیک اهل خرد خوار بود
  * * *
  ندیدی تو این خاطر تیز من ** نیندیشی از تیغ خونریز من
  که بد دین و بد کیش خوانی مرا ** منم شیر نر، میش خوانی مرا
  مرا غمز کردند کان بد سخن ** به مهر نبیّ و علیّ شد کهن
  هر آن کس که در دلش کینِ علی است ** از او در جهان خوارتر گو که کیست
  منم بندۀ هر دوتا رستخیز ** اگر شه کند پیکرم ریز ریز
  من از مهر این هر دو شه نگذرم ** اگر تیغ شه بگذرد بر سرم
  منم بندۀ اهل بیت نبیّ ** ستایندۀ خاک پای وصیّ
  [ادامه در صفحه بعد]