مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد. • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.
مطلع انوار ج11
180فَیا لَکَ مِن لیلٍ کأنّ نجومَهُ *** بکُلِّ مُغارِ الفَتلِ شُدّت بِیَذبُلِ و در قناعت و رضا به میسور گوید:
إذا لم تکُن إبلٌ فَمِعْزیٰ *** کأنّ قُرونَ جُلَّتها العِصِـِیُّ فَتَملَأ بَیْتَنا أقِطًا و سَمْنًا *** و حَسبُکَ مِن غِنیً شِبعٌ و رَیٌّ در ضد این صفت در علوّ همّت گوید:
فلو أنّ ما أسعیٰ لأدنیٰ معیشةٍ *** کفانی و لم أطلُب قلیلٌ من المال و لکنّما أسعی لمجد مُؤَثَّلٍ *** و قد یُدرک المَجدَ المؤثل أمثالی» و در وصف برّ گوید:
«الْبِرّ أنْجَحُ ما طَلَبت به *** و البِرّ خیرُ حقیبة الرَّجلِ» أقول: حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده، طبع سوّم، صفحه 707 گوید:
«امرؤالقیس در زمان جاهلیّت بود، نزدیک به عهد رسول الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم؛ در قصیده‌ای گفته است: ﴿وَجِفَانٖ كَٱلۡجَوَابِ وَقُدُورٖ رَّاسِيَٰتٍ﴾ (سوره سبأ آیه 13)؛ چون این سخن به رسول خدا صلّی الله علیه (و آله) و سلّم رسانیدند، در حقّ او فرمود: ”لعن الله المَلِک الضِّلّیل نَطَق بالقرآن قبل أن ینزل!“»1
عَمرو بن حَمِق الخُزاعیّ
[معاویه با وجود عهد و پیمان و امان به او، وی را کشت]
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 406:
«و منهم: عَمرو بن الحَمِق الخزاعیّ، رضوان الله علیه. قال ابن‌عبدالبرّ فی الاستیعاب: ”هاجر إلی النبیّ بعد الحدیبیّة.“ إلی أن قال: ”صار من شیعة علیّ رضی الله
- . جنگ 25، ص 1 ـ 12.