مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد. • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.
مطلع انوار ج11
178و إذا ما غابَ عَنّی ساعَةً *** کانتِ السّاعةُ أدهیٰ و أمَرّ کَتَبَ1 الحُسنُ علی وَجنَتِهِ *** بسَحیق المِسْکِ سَطْرًا مُسْتَطَرْ عادَة الأقْمارِ تَـسْرِی فی الدُّجیَ *** فَرَأَیْتُ اللَّیْلَ یَـسْرِی فی القَمَرْ قَدُّهُ الْخَطِّیُّ2 لَمّا أنْ مَـشیٰ *** و رَنَت عینًا و ثَنَّت فی الخَطَرْ أحوَرٌ قد حِرتُ فی أوصافِهِ *** بِالنَّبِیِّ المصطفی خیرِ الـبَشَرْ جَوهَرِیُّ الثَّغرِ مَعسولُ اللَّمیٰ3 *** قَمریُّ الوَجهِ لَیلیُّ الشَّعَرْ قال لی: تَعشِقُنی؟ قلتُ: نَعَمْ *** أنتَ معشوقی و قد صَحَّ الخَبَرْ هاشمیُّ الوَجهِ تُرکِیُّ القَفا *** دَیلَمِیُّ القَدِّ رُومِیُّ الثَّغَرْ أحوَرُ العَینَینِ لطیفٌ خَدُّهُ *** سَیِّدُ الأکوَانِ بَدوٌ و حَـضَرْ و الـغَمامَة ظَلَّلَتْه إذ مَـشیٰ *** و تَقِیهِ إذا ما الشَّمسُ حَرّ رَدَّ عَینًا بعدَ ما قد عَمِیَتْ *** ثمَّ عادَتْ مثلُ عَینَیهِ الأُخَرْ و لانَ الصَّخر تحتَ أقدامٍ لَهُ *** إذ مَشـیٰ فی الرَّمل لَیس له أثَرْ کَم له فی النّاس من مُعجِزات *** ما رَآها عالمٌ إلّا ابتَهَرْ مِثلُ تَسبیح الحَصـیٰ فی کَفِّهِ *** و حَنینُ الجِذعِ انشقاقٌ لِلقَمَرْ خَضَعَتْ کُلُّ الوَریٰ من بَأسِهِ *** و باب الـشِّرک سدّ و الدّینُ ظَهَرْ بِعَلِیِّ المرتضـی حَیدَرَةٍ *** نِعْمَ مَولًی ناصِرًا فیما أمَرْ» در شرح دیوان امرئ‌القیس که با جمع و تقدیم و تحقیق حسن سَنْدوبی و
- . خ ل: [کُتِبَ].
- . الخطّیّ: الرّمح المنسوب إلی الخطّ، و هو مَرفأٌ للسّفن بالبحرین حیث تُباع الرّماح، ج خَطِّیة؛ مَرْفَأ و مُرْفَأ من البحر: الفُرصَة، و مَرسَی المراکب، ج مَرافِئ. [المرفأ: بندر و لنگرگاه. (محقّق)]
- . لسان العرب: «اللَّمیٰ (مقصورٌ): سمرةُ الشفتین تُستَملح.» (محقّق)