اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج11

رجالی، پزشکی، اشارات و نکته‌ها

75٬465
مطلع انوار

جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد.  • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است.    • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد.  • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.

سرای جاوید

مطلع انوار ج11

166
  •  در مجموعه اشعاری که با معلّقات سبع در یک مجلّد تجلید و صحافی شده است و به طبع سنگی مطبوع، و صفحه‌هایش شماره‌گذاری ندارد، در ورق ماقبل آخر از آن گوید:

  •  «قال امرؤُ القَیس، عَمرُو بن حُجر الکندی:

  • دَنَت السّاعةُ و انْشَقَّ القَمَرْ***عن غزالٍ صاد قَلبی و‌ نَفَرْ
  • أحوَرٌ قد حِرتُ فی أوصافِهِ***ناعِسُ الطَّرفِ بِعَینَیهِ حِوَرْ
  • مَرَّ یَومَ العیدِ فی زینَتِهِ***فَرَمانی فَتَعاطیٰ و عَقَرْ
  • بِسِهامٍ مِن لِحاظٍ فاتِکٍ***فتَرَکْنی کَهَشیمِ المُحتَظَرْ
  • و إذا ما غابَ عَنّی ساعَةً***کانَتِ السّاعَةُ أدهیٰ و أمَرّ
  • کَتَبَ الحُسنُ علی وَجنَتِهِ***بِرَحیقِ المِسکِ سَطرًا مُختَـصَرْ
  • عادَةُ الأقمارِ تَـسری فی الدُّجیٰ***فَرَأینا اللّیلَ یَسـری فی القَمَرْ
  • بِالضُّحیٰ و اللَّیل فی طُرَّتِهِ***فرقة ذَا النّورِ کَم شَیءٍ زَهَرْ
  • قُلتُ إذ شَقَّ العِذارُ1 خَدَّهُ***دَنَتِ السّاعَةُ و انْشَقَّ القَمَرْ2
  •  و له أیضًا:

  • أقبَلَ و العُشّاقُ مِن خَلفِهِ***کَأنَّهم مِن حَدَبٍ یَنسِلونَ
  • و‌ جاءَ یَومَ العیدِ فی زینَتِهْ***لِمِثْلِ ذا فَلیَعمَلِ العامِلون»3
  •  جرجی زیدان در تاریخ آداب اللغة العربیّة، طبع ثالث مطبعۀ هلال، در صفحه 92 الی 96 از جلد 1 گوید:

  •  «توفّی نحو سنة 560 میلادی. هو أشهر شعراء الجاهلیّة و أشرفهم أصلًا و

  •  

    1. . التهذیب: «عذار اللجام: ما وقع منه علی الخدّ.» (محقّق)
    2. . قابل ذکر است حضرت علاّمه طهرانی ـ رضوان الله علیه ـ همین ابیات را با قدری اختلاف در ص 177 آورده‌اند. [محقّق]
    3. . تعلیقات النّقض، ج 4، ص 1234.
/ 17