
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
132قلتُ: و من لم یحتجَّ به، فإنّما یضُرّ نفسه؛ و ما ظلموه ﴿وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ﴾.1»2
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 355:
«منهم: صَعصعة بن صوحان العَبدیّ، نزیل الکوفة التابعیّ الکبیر؛ کان من العلماء، من شیعة علیّ علیه السّلام. رویٰ أبوعمرو الکشّی بإسناده عن أبیبکر بن عیّاش، عن عاصم بن أبیالنّجود، عمّن شهد ذلک: ”أنّ معاویة حین قدِم الکوفة، دخَل علیه رجال من أصحاب علیّ علیه السّلام، و کان الحسن علیه السّلام قد أخَذ أمانًا لرجال منهم مسمَّیْنَ بأسمائهم و أسماء آبائهم، فکان منهم صَعصعة؛ فلمّا دخل علیه صعصعة، قال معاویةُ لصعصعة: ”أما والله إنّی کنت لأُبغِضُ أن تدخل فی أمانی!“ قال: ”و أنا والله أُبغض أن أُسمِّیَک بهذا الاسم!“ ـ الحدیث.
و رویٰ أیضًا بإسناده عن أبیعبدالله الصّادق أنّه قال: ”ما کان مع أمیرالمؤمنین علیه السّلام من یعرِف حقّه إلّا صعصعة و أصحابه.“ ـ انتهیٰ.
مات فی خلافة معاویة.»3
طاووس بن کیسان
طاووس بن کیسان و صعصعه و أصبَغ و عطیّه و أعمش از شیعیان بودهاند
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 325:
«و منهم: طاوس بن کیسان، أبوعبدالله الیمانیّ؛ أخَذ التّفسیر عن ابنعبّاس، و عدَّه
- . سوره بقره (2) آیه 57.
- . جنگ 20، ص 50.
- . جنگ 24، ص 340.
