
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
108زید بن علی بن حسین علیهما السّلام، شهید آل محمّد
أشعار حِمّانی فرزند زید شهید در قرن سوّم
[الغدیر، جلد 3] از صفحه 57 تا 69، دربارۀ حِمّانی أفوه (ابوالحسین علیّ بن محمّد بن جعفر بن محمّد بن محمّد بن زید الشهید بن علیّ بن الحسین علیهم السّلام) سخن رانده و او را از شعرای غدیر در قرن سوّم شمرده، و وفات او را در 301 گفته است.
حِمّان (بکسر مهمله و تشدید میم) محلّهای است در کوفه.
و در صفحه 64 گفته است که:
«بیهقی در محاسن و مساوی، جلد 1، صفحه 75 از او این ابیات را آورده است:
”عَصَیتُ الهوی و هَجَرت النساء *** و کنت دواءً فاصبحت داءْ (تا میرسد به این ابیات):
بلغنا السَّماءَ بأنسابنا *** و لولا السماء لَجُزنا السّماءْ فحسبک من سؤدد أنَّنا *** بحُسن البلاء کَشَفنا البلاءْ یطیب الثَّناءُ لآبائنا *** و ذکر علیٍّ یزین الثَّناء إذا ذُکر النّاسُ کنّا ملوکًا *** و کانوا عبیدًا و کانوا إماء هجانیَ قومٌ و لم أهجُهم *** أبی اللهُ لی أن أقول الهَجاءْ“ و ذکر له ابنشهرآشوب فی المناقب، مجلّد 4، صفحة 39، طبع هند، قولَه:
”یا بن من بَینُه من الدِّین و الإس *** لام بَینُ المقام و المنبرینِ لک خیر البنیّتین من مسجدَیْ جدِّ *** کَ و المَنشأین و المسکنینِ و المساعی من لَدُن جدِّک إسماعیل *** حتّی أُدرجتَ فی الرَّبطَتینِ [یوم نیطت بک التمائم ذات الر *** یش من جبرئیل فی المنکبین]“
