
مطلع انوار ج10
مباحث تاریخی، سیاسی ـ اجتماعی
جلد دهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعات «تاریخ سیاسی ـ اجتماعی اسلام» و «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» میباشد که گردآوری چنین مجموعهای جهت آشنایی با ابحاث سیاسی ـ اجتماعی اسلام برای متخصصین و علاقمندان مزید فایده خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول در موضوع «ابحاث تاریخی» شامل مباحثی از «حکومتها و نهضتها» اعم از حق و باطل (از قبیل حکومت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و خلفای ثلاثه) و نشو و نما، کیفیت رویکار آمدن و چگونگی مواجۀ آنها با جامعۀ اسلامی، میباشد. همچنین از موضوع «تشیّع و کیفیتِ گسترش آن در بلاد» و «اماکن خاص و زیارتگاهها» مطالبی نقل شده است. • بخش دوم در موضوع «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» به نقل مطالبی در مباحثی چون «رهبری و تشکیل حکومت اسلامی» و «جنایات و خیانتهای استعمار» پرداخته شده است. • همچنین در این بخش عین متن نامۀ ارسالیِ علامه طهرانی به رهبر کبیر انقلاب (ره) آمده است که در موضوع پیشنویس قانون اساسی بوده و حاوی نکاتی بدیع و ظرائفی دقیق در خصوص تدوین و اصلاح قانون اساسی میباشد.
مطلع انوار ج10
85و لا یَنصِب عَلیَّ إلّا الیقینَ؛ و أیْمُ اللهِ ما أُبالی إذا قصُر عَلیَّ سیفُه، ما طال عَلیَّ من لسانِه.“
فقال الرّجل: ”إذا أطال اللهُ [علیک] لِسانَه طال سیفُه.“ قال مروان: ”کَلّا إنّ اللِّسان أدَبٌ، و السَّیْف حَکَمٌ.“»1
جواب امیرالمؤمنین علیه السّلام نامۀ عقیل را
[الإمامة و السّیاسة، مجلّد 1] صفحة 55:2
«”فإنّ قریشًا قد اجتمعت علی حَربِ أخیک، اجتماعَها علی رسول الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم قبل الیوم، و جهلوا حقّی و جحَدوا فَضْلی، و نصَبوا لی الحَربَ، و جَدُّوا فی إطفاءِ نور الله. اللهم فاجْزِ قریشًا عنّی بفِعالها، فقد قطَعَت رَحِمی.“»3
صفحة 56: «”و ما أکرَه الموتَ علی الحقّ لأنّ الخیرَ کلَّه بعد الموت، لمَن عقَل و دعا إلی الحقّ؛ و امّا ما عَرَضتَ به مِن مَسیرک إلیّ ببَنیک و بنی أبیک، فلا حاجة لی فی ذلک، فَذَرْهم راشدًا مهدیًّا. فوالله ما أُحِبّ أن تَهلِکوا معی إن هَلَکتُ، و أنا کما قال أخو بنیسلیم:
فإن تسألینی کیف صَبری فإنّنی *** صبورٌ علی رَیب الزّمانِ صلیبُ *** عزیزٌ علیّ أن أری بکآبَةٍفیَشمَتَ واشٍ أو یُساء حبیبُ4“» [ناراحتی امیرالمؤمنین از خروج عایشه و طلحه و زبیر]
صفحة 62: «فلمّا قَدِمَ علی علیٍّ کتابُه5 غَمَّه ذلک، و أعظمه النّاسُ و سَقَطَ فی
- . الإمامة و السیاسة، ج 1، ص 52.
- . مقداری از جواب امیرالمؤمنین است در مکتوبی در پاسخ نامۀ برادرشان عقیل.
- . الإمامة و السیاسة، ج 1، ص 54.
- . همان، ص 54.
- . نامۀ قثم بن عبّاس است به حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام که: طلحه و زبیر و عایشه به مکّه گریختند.
