مطلع انوار ج10

مطاعن عثمان: ضرب عمّار و إدخال أبی‌الحکم المدینةَ و تولیة عبدالله بن سعد أبی‌سرح مصرًا

 در شیعه در اسلام سبط، جلد 2، صفحه 19 در پاورقی گوید:

 «ابن‌قتیبه در الإمامة و السیاسة، جلد 1، صفحه 55 گوید: ده تن از اصحاب پیغمبر صلّی الله علیه و ‌آله و سلّم نامه‌ای در زمینۀ مخالفت‌های عثمان نوشته که به او دهند، و چون روانه شدند کم‌کم جدا شده و عمّار تنها به منزل او رفت؛ پس گفتگویی را میان او و عثمان نوشته، تا آنکه گوید: ”عثمان گفت: بزنید او را! کسانی از بنی‌‌امیّه او را زدند و عثمان نیز او را زده تا آنکه مبتلا به فتق گردیده، بی‌هوش شد؛ آنان وی را کشیده از در بیرون انداختند.“

 ابن‌سعد در طبقات، جلد 4، صفحه 168 ضمن اخبار و فضائل ابوذر حدیثی از مالک بن دینار روایت کرده که پیغمبر صلّی الله علیه و ‌آله و سلّم فرمود: ”أیّکم یلقانی علی الحال الّتی أُفارقه علیها؟“ فقال أبوذر: أنا! فقال له النبیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”صَدَقْتَ!“ ثم قال: ”ما أظَلَّتِ الخَضراءُ و لا أقَلَّتِ الغَبْراءُ علی ذی لَهجةٍ أصدَقَ مِن أبی‌ذرّ. مَن سَرَّه أن ینظُر إلی زُهد عیسی بن مریم، فلْیَنظُر إلی أبی‌ذرٍّ.“

 ابن‌اثیر در اسدا ‌الغابة، جلد 1، صفحه 301 احادیثی در فضائل ابوذر نقل کرده سپس گوید: ”ثمّ هاجر إلی الشام بعد وفاة أبی‌‌بکر، فلم یزل بها حتّی وُلِّیَ عثمانُ فاستقدمه لشکویٰ معاویة منه، فأسکَنَه الرَّبِذَة حتّی مات بها.“

 ابن‌قتیبه در معارف، صفحه 110، و أبو‌الفداء در تاریخ، جلد 1، صفحه 166 نفی ابوذر را به امر عثمان نوشته‌اند.¹