مطلع انوار ج10

گفت: ”به خدا جز این نبود که دیدم خداوند برای ابوبکر مسئلۀ جنگ را کاملاً روشن نموده؛ من هم فهمیدم همان حقّ است.“»¹

راجع به نکاح عُمَر با اُمّ کلثوم

 و در مستدرک [صحیحین]، جلد 3، صفحۀ 153 آورده است با سند خود: ”از وهیب بن خالد، عن جعفر بن محمّد، عن أبیه، عن علیّ بن الحسین [علیهم السّلام]:

 أنّ عمر بن الخطّاب ـ رضی الله عنه ـ خطَب إلی علیٍّ رضی الله عنه أُمَّ کُلثوم، فقال: ”أنکِحْنِیها!“ فقال علیٌّ: ”إنّی أُرصِدُها لابن أخی عبدِالله بن جعفر!“

 فقال عمر: ”أنکِحْنِیها! فوالله ما من النّاس أحدٌ یَرصُدُ² أمرَها [خ‌ل: من] ما أرصُدُه.“ فأنکَحَه علیٌّ، فأتیٰ عُمَرُ المهاجرین فقال: ”ألا تُهَنِّؤُونِی؟!“ فقالوا: ”بمَن یا أمیرالمؤمنین؟!“ فقال: ”بأُمّ کُلثوم بنتِ علیٍّ و ابنةِ فاطمةَ بنتِ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ إنّی سَمِعتُ رسولَ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم یقول:

 کُلُّ نَسَبٍ و سَبَبٍ ینقطع یوم القیامة إلّا ما کان مِن سَبَبی و نَسَبی.

 فأحبَبتُ أن یکون بینی و بین رسولِ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم نَسَبٌ‌ و سَبَبٌ.“

 و هذا حدیث صحیح الإسناد، و لم یُخرجاه.»³

[مدارک داستان قرطاس و قلم]

 شیعه در اسلام، علاّمه طباطبائی [صفحه 7، تعلیقه]: