مطلع انوار ج10

[بدعت‌های عمر بعد از رسول خدا]

 [ترجمۀ قانون اساسی در اسلام] صفحه 72، پاورقی:

 «عمر با اقرار به اینکه متعۀ زن‌ها ـ عقد انقطاعی ـ و هم‌چنین حجّ تمتع در زمان پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم جایز بود، این‌ دو را حرام کرده گفت: ”أُحَرِّمُهما و أُعاقِبُ علیهما!“ به‌جای جملۀ ”حَیَّ علی خَیرِ العَمَلِ“ در اذان دستور داد بگویند: الصّلاةُ خیرٌ مِن النَّوم. در تعداد تکبیرات نماز جنازه تصرّف کرد. در مسئلۀ سه طلاق در یک مجلس، مسئلۀ عول در ارث، تزویج زن کسی که گم شده است، و طبق احادیث صحاح اهل تسنّن خلاف رویّۀ پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و یا صریح فرموده او و یا حکم قرآن فتوا داد و عمل کرد.»

 صفحه 73: «ما استاد مودودی را دعوت می‌کنیم برای روشن شدن مسائل مزبور و غیر آن، به مسند احمد حنبل، جلد 1؛ و هم‌چنین صحیح مسلم در همان جلد، و فخر رازی در ذیل آیۀ ﴿فَمَا ٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِهِۦ مِنۡهُنَّ فَ‍َٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ﴾¹ (سورۀ نساء)؛ و خصوصاً دربارۀ تغییر اذان، به کتاب مُوَطّأ مالِک؛ و دربارۀ آزار دادن حضرت زهرا علیها السّلام، به کتاب الإمامة و السّیاسة ابن قُتَیبَة که در عین اختصار ارزشی تاریخی دارد، مراجعه نمایند.»

 صفحه 76: «veto: وِتو، در اصل لغت به معنای: من مخالفم، می‌باشد.»

 صفحه 78: «تنها دو مورد پیدا کردیم که خلیفه بر خلاف عقیدۀ تمام اهل حلّ و عقد و یا اکثریّت آنها تصمیمی گرفته است:

 1. تصمیم أبوبکر دربارۀ فرستادن لشکر اُسامة بن زید.

 2. عقیده‌اش دربارۀ جنگ با مرتدّین بود.

 ... عُمر که بیش از همه در مسئلۀ جنگ با مرتدّین مخالف ابوبکر بود بعداً