
مطلع انوار ج10
مباحث تاریخی، سیاسی ـ اجتماعی
جلد دهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعات «تاریخ سیاسی ـ اجتماعی اسلام» و «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» میباشد که گردآوری چنین مجموعهای جهت آشنایی با ابحاث سیاسی ـ اجتماعی اسلام برای متخصصین و علاقمندان مزید فایده خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول در موضوع «ابحاث تاریخی» شامل مباحثی از «حکومتها و نهضتها» اعم از حق و باطل (از قبیل حکومت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و خلفای ثلاثه) و نشو و نما، کیفیت رویکار آمدن و چگونگی مواجۀ آنها با جامعۀ اسلامی، میباشد. همچنین از موضوع «تشیّع و کیفیتِ گسترش آن در بلاد» و «اماکن خاص و زیارتگاهها» مطالبی نقل شده است. • بخش دوم در موضوع «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» به نقل مطالبی در مباحثی چون «رهبری و تشکیل حکومت اسلامی» و «جنایات و خیانتهای استعمار» پرداخته شده است. • همچنین در این بخش عین متن نامۀ ارسالیِ علامه طهرانی به رهبر کبیر انقلاب (ره) آمده است که در موضوع پیشنویس قانون اساسی بوده و حاوی نکاتی بدیع و ظرائفی دقیق در خصوص تدوین و اصلاح قانون اساسی میباشد.
مطلع انوار ج10
154و بینکم. هذا عمرُو بن سعید قرابتُه قرابتُه و موضعُه موضعُه، قال برأسه هکذا فقلنا بأسیافنا هکذا. ألا و إنّا نُحمَّل منکم کلَّ شیء إلّا وُثوبًا علی أمیر أو نصبَ رایةٍ. ألا و إنّ الجامعة (الغُلّ) الّتی جعلتُها فی عنق عمرو بن سعید عندی؛ والله لا یفعل أحدٌ فعلَه إلّا جعلتُها فی عنقه، والله لا یأمُرنی أحدٌ بتقوَی الله بعد مقامی هذا إلّا ضربتُ عنقَه.“»
ولید، مخترع فنّ شرابخواری بود که در عبّاسیّون جلوه نمود!
[یوم الإسلام] صفحة 74:
«و انقسم الشّعراء إلی الفِرَق السّیاسیّة، کما افترق النّاس؛ فکان عبدالله بن قیس الرّقیات شاعر عبدالله بن الزّبیر، و الکُمَیت کان یناضل عن حقّ آل النّبی فی الخلافة.
و بعد أن کان التّشبیبُ بالنّساء مقصورًا علی مقدّمات القصائد، ظهَر عمرُ بن أبیربیعة فی مکّةَ فی عهد عبدالملک یضع القصائدَ الطّویلة فی الغَزَلِ و جعَلها وقفًا علی التّغزّلِ بملیحات النّساء، و خصوصًا الحاجّاتِ منهنّ من غیر إعلان للجَوَی و لَوعَةِ الفراق کما کان الشّأن عند الجاهلین. و أمعَنَ أهلُ مکّة و المدینة فی التَّرَف لمّا نُحّوا عن السّیاسیّة، و فتَح الولیدُ الخلیفة فی دمشق بابًا جدیدًا فی الشّعر العربیّ و هو القصیدة الخمریّة! نعم کان الأعشی یقول فی الخمر و لکن لم یَبلُغ ما بلَغه الولیدُ، فإذا قلنا إنّ الولیدَ الثّانی مخْترعُ فنِّ الخمر فی الإسلام حقًّا ـ و هو الفّنّ الّذی نما و ازدهر فی ظلّ العبّاسیّین ـ لم نَبعُد!»1
عبدالعزیز بن مروان برادر عبدالملک از جهت قدرت در رتبۀ عبدالملک بود
[الإمامة و السیاسة، مجلّد 2] صفحة 54:
«(قال:) و ذکروا أنّه لمّا فرغ الحجّاج مِن قتل الخوارج و تمّ له أمرُ العراق
- . جنگ 23، ص 91.
