
مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهلبیت علیهمالسلام» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضهخوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسولالله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
214صلّی الله علیه و آله و سلّم1 لاعْتَقَلَه [لاعتلقه]، و سار بهم سَیرًا سُجُحًا لا یکلّم خشاشُه، و لا یتتعتَع راکبه،2 و لَأوردَهم منهَلًا رَویًّا فَضْفاضًا3 تطفَح ضَفَّتاه، و لا یترنّق [یترنّم] جانباه، و لأصدَرهم بِطانًا،4 و نصَحَ لهم سرًّا و إعلانًا، غَیر مُتَحلٍّ منهم بطائلٍ، إلّا بِغَمرِ النّاهلِ،5 و رَدعَةِ سورة السّاغب،6 و لفُتحت علیهم برکاتٌ من السّماء و الأرض، و سیأخذُهم الله بما کانوا یکسبون. ألا، هلمَّ فاستَمع! و ما عِشتَ أراک الدّهرَ عجبًا [العجب] و إن تعجب فقد أعجَبَک الحادثُ، إلی أیّ لجأٍ لَجؤوا؟ و بأیّ عُروةٍ تمسّکوا؟ ﴿لَبِئۡسَ ٱلۡمَوۡلَىٰ وَلَبِئۡسَ ٱلۡعَشِيرُ﴾،7 ﴿بِئۡسَ لِلظَّـٰلِمِينَ بَدَلٗا﴾.8 استبدلوا ـ و الله ـ الذُّنابا بالقوادم، و العَجُز بالکاهل فَرَغمًا لمَعاطِس قومٍ ﴿يَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ يُحۡسِنُونَ صُنۡعًا﴾9، ﴿أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡمُفۡسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشۡعُرُونَ﴾10 ویْحَهم! ﴿أَفَمَن يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلۡحَقِّ أَحَقُّ
- ـ الزّمام الّذی نبذه إلیه رسول الله (أی: ألقاه إلیه): إنّما هو زمام الاُمَّة فی أمور دینها و دنیاها.
- ـ المعنی أنَّهم لو تساووا جمیعًا فی الانقیاد بذلک الزّمام و الاستسلام إلی ذلک القائد العامّ لاعتقله (أی: وضعه بین رکابه و ساقه، کما یعتقل الرّمح) و سار بهم سیرًا، سجحًا (أی: سهلًا) لا یکلّم خشاشه (أی: لا یجرح أنف البعیر، و الخشاش: عود یجعل فی أنف البعیر یشدّ به الزّمام) و لا یتتعتع راکبه (أی: لا یصیبه أذیً).
- ـ أی: یفیض منه الماء.
- ـ أی: شبعانین.
- ـ أی: ریّ الظمْآن.
- ـ أی: کسر شدّة الجوع.
- ـ سوره الحجّ (22) ذیل آیه 13.
- ـ سوره الکهف (18) ذیل آیه 50.
- ـ سوره الکهف (18) ذیل آیه 104.
- ـ سوره البقرة (2) آیه 12.
