مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهل‌بیت علیهم‌السلام» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضه‌خوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسول‌الله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
202خلاف فرمایش آخوند را بکند؟ طاس شکسته چرکی داشت، او را از حلوا و پلو و خورش مملوّ ساخته در زیر عبا می‌گرفت و شروع به خوردن غذا می‌کرد، و بعد از مردن او در خانۀ او چندین خمرۀ مملوّ از پلو و حلوای خشکیده و طعام گندیده یافتند. و قریب سیصد جلد کتاب داشت که غالب او به خطّ خودش بود، و خط شکسته نستعلیق متوسّطی داشت. و در اواخر عمر زنی گرفت و از او اولادی به عمل آمد. و در مراتب شعر و شاعری ید علیا داشت. فنّ حسابی او ترکی، پس از آن عربی و پس از آن فارسی. و این چند قصیده از اوست:
*** ”ها علیٌّ بَـشَرٌ کیف بَـشَررَبُّه فیه تَجَلَّی و ظَهَر *** هو و المَبدَءُ شمسٌ و ضیاءهو و الواجِبُ نورٌ و قَمَر *** أُذُنُ اللهِ و عَینُ البارییا له صاحبُ سَمعٍ و بَـصَر *** ما هو اللهُ ولکِن مَثَلًامَعَه اللهُ کَنارٍ و حَجَر *** عِلَّةُ الکَونِ و لولاه لماکان لِلْعالَمِ عَینٌ و أثَر *** و له أُبدِعَ ما تعقِلُهمن عقولٍ و نفوسٍ و صُوَر *** فَلَکٌ فی فَلَکٍ فیه نُجومصَدَفٌ فی صَدَفٍ فیه دُرَر *** مَظهَرُ الواجب یا لَلْمُمکِنِصورةُ الجاعِل یا لَلمُظهِر *** جِنسُ الأجناس علیٌّ و بَنوهنَوعُ الأنواع إلی الحادی عَـشَر *** کُلُّ مَن مات و لم یَعرِفْهمموتُه مَوتُ حِمارٍ و بَقَر *** لیس مَن أذْنَبَ یومًا بإمامکیف مَن أشرَک دهرًا و کَفَر *** قوسُه قَوسُ نُزولٍ و عُروجسَهمُه سَهمُ قضاءٍ و قَدَر *** ما رَمَی رَمْیَةً إلّا و کَفَیما غَزا غَزْوَةً إلّا و ظَفَر *** أغمَدَ السَّیفَ متی قابَلَهکُلُّ مَن جَرَّد سَیفًا و شَهَر