
مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهلبیت علیهمالسلام» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضهخوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسولالله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
193بثمانین ناقةً علیها مِن طرائف الیَمَن؛ و لمّا عاد أبوالضمضام وجَد النّبیَّ صلّی الله علیه و آله و سلّم قد قُبِض، فسأل خلیفتَه أداءَ ما فی الکتاب، فاعتذر بأنّ النّبیَّ لم یَترُک غیرَ بَغلَتِه و حِمارِه و سیفِه و هی فی حوزةِ علیٍّ، فأخَذ سلمانُ الفارسیّ أباالضمضام و أدخَله منزلَ علیٍّ علیه السّلام، و بعد أن اطَّلع علیٌّ علی ما فی الکتاب، أمَرَ سلمان أن یُنادِیَ: مَن أراد أن یَشهَد بقضاءِ دَینِ رسول الله، فلْیَجمَع غدًا (إلی محلٍّ عیّنه) خارجَ المدینة. فخرج النّاسُ و خرج علیٌّ و أمَرَ إلی ابنِه الحسنِ، فمضَی إلی کثیبِ رملٍ فصلّی رکعتین و تکلّم بکلماتٍ لم تُسمَع و ضرَب الکثیبَ بقضیبِ النّبیّ، فانفجر عن صخرةٍ مکتوبٌ، علیها ”بسم الله الرّحمن الرّحیم، لا إله الّا الله، محمّدٌ رسول الله“ فضرَب الصخرةَ فنفجرت عن خِطامٍ فقال: اقتد یا أباالضمضام! فاقتاد ثمانین ناقة.“ ـ انتهی.»
و علّق السیّدُ محسن العاملی فی کتابه أعیان الشیعة، مجلّد 12، صفحة 242 علی هذه الحادثةِ بما مضمونُه:
«لا شکَّ أنّها معجزةٌ خارقةٌ، و مَن یُنکِر صدورَها مُنکرٌ لقدرة الله تعالی؛ و لیست هذه بأعجَبَ مِن إتیان آصفِ بن بَرخِیا ـ و هو الّذی عنده علمٌ من الکتاب ـ بعَرشِ بِلقِیسَ من الیَمَن إلی فلسطین قبل ارتداد الطَرْفِ، و لیس سلیمانُ بن داود أکرَمَ علی الله مِن نبیِّه محمّدٍ و لا وزیرُه آصفُ أکرَمَ علی أمرٍ من علیٍّ وزیرِ محمّدٍ صلّی الله علیه و آله.»
[اشعاری از سیّد حمیری در مدح أمیرالمؤمنین علیه السّلام]
حمیری در صفحه 172 و 175 گوید:
*** و کفاه بأنّ طوبی له فیداره أصلُها بدارِ الخلود *** أیکةٌ کلُّ منزلٍ لسعیدفیه غُصنٌ منها برَغمِ الحسود
