مطلع انوار ج9

 دربارۀ تکلّم خورشید با أمیرالمؤمنین علیه السّلام

 1. در الغدیر، جلد 3، صفحۀ 392 از شیخ الاسلام حمّوئی در فرائدالسمطین، باب 38؛ و خوارزمی در مناقب، صفحۀ 68؛ و قندوزی در ینابیع، صفحۀ 140، روایت می‌کند که:

 «روی عن رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم أنّه قال لعلیٍّ: ”یا أبالحسن! کلِّمِ الشَّمسَ! فإنَّها تُکلِّمک!“

 قال علیٌّ علیه السّلام: ”السّلام علیک أیُّها العَبدُ المُطیعُ لِلّه و لرسولِه!“

 فقالت الشّمسُ: و علیکَ السّلام یا أمیرَالمؤمنین و إمامَ المُتّقین و قائِدَ الغرِّالمُحَجَّلین! یا علیُّ! أنت و شیعتُک فی الجنّة؛ یا علیُّ! أوَّلُ مَن تَنشَقُّ عنه الأرضُ محمَّدٌ ثمَّ أنت! و أوَّلُ مَن یُحیَی محمّدٌ ثمَّ أنت! و أوَّلُ مَن یُکسَی محمّدٌ ثمَّ أنت!

 فسجد علیٌّ علیه السّلام لِله تعالی و عیناه تَذرِفان بالدُّموع، فانکَبَّ علیه النَّبیُّ فقال: ”یا أخی و حَبیبی! ارْفَعْ رأسَک فقد باهَی اللهُ بک أهلَ سَبعِ سَماواتٍ.“¹

 و در این‌باره زاهی، که متوفّای 352 است، در ضمن قصیدۀ خود سروده است:

 2. و در صفحه 396 آورده است که زاهی در رثاءِ اهل بیت سروده است: