مطلع انوار ج9

القُدرة ما قدَر بها علی ما لم یَقدِر علیه غَیرُه.»

 3. حمیری راجع به زنده کردن مردگان و اعجاز أمیر‌المؤمنین علیه السّلام در این موضوع اشعاری دارد، صفحۀ 242؛ و مطالبی نفیس در تعلیقه از امام فخر رازی در شرح و تفسیر قوله تعالی: ﴿أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا﴾¹ نقل می‌کند.

 4. حمیری در صفحۀ 278 راجع به کندن سنگ و شکافتن آب را برای اصحاب خود در راه صفیّن گوید:

 5. در تعلیقۀ صفحۀ 57 از دیوان حمیری گوید:

 «فی المناقب مجلّد 2، صفحة 239 بسنده عن جابر بن عبدالله الأنصاری قال: قال رسولُ ‌الله صلّی الله علیه و آله: ”ما عَصانی قومٌ من المشرکین إلّا رمَیتُهم بسَهمِ الله“، قیل: ما بسَهمِ الله یا رسولَ الله؟ قال: ”علیُّ بن أبی‌طالب، ما بعَثتُه فی سَرِیَّةٍ أو أبرَزتُه لمبارزٍ إلّا رأیتُ جبرئیلَ عن یمینه و میکائیلَ عن یَساره و مَلَکَ المَوتِ أمامَه و سحابةً تُظلِّله، حتّی یُعطِیَه اللهُ خیرَ النَّصرِ و الظَّفَر“.

 و ورد نفس الخبر فی ذخائر العقبی [صفحة] 740 مختصرًا.»

 6. در دیوان حمیری، صفحۀ 90 و 91 و 92 داستان آب در آوردن أمیرالمؤمنین علیه السّلام را در بیابان از زیر سنگ، هنگامی که به سوی صفّین حرکت می‌نمودند، و ملاقات راهب نصرانی را شرح می‌دهد و در تعلیقۀ آن روایت وارده در این باب را با اسلام آوردن راهب نقل می‌کند.²