
مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهلبیت علیهمالسلام» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضهخوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسولالله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
178قَدرِ إیمانِهم و مَنازِلهم مِن دینه؛ فأشدُّ النّاسِ بلاءً الأنبیاءُ ثمّ الأمثَلُ، فالأمثَلُ و قد امتحَنَک! ـ یا بنَ أُم! ـ و امتحَنَنی بمِثلِ ما امتَحَن به خلیلَه إبراهیمَ، و الذبیحَ إسماعیلَ؛ فصبرًا صَبرًا، فإنّ رحمةَ الله قریبٌ من المحسنین.“ ثمّ ضَمَّه إلی صَدرِه و أوصاه بقَضاءِ دُیونه و إنجاز عِداتِه و رَدِّ الوَدائعِ إلی أهلِها ثمّ خرَج. ـ الخ.»
2. در تعلیقۀ صفحه 103 از دیوان حمیری، از کامل ابن اثیر، جلد 2، صفحۀ 150 نقل کرده است:
«در خیبر چون حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام مرحب را کشتند و اعوان مرحب به قلعه رفته و در را به روی خود بستند: إنّ ثمانیةً من المسلمین اجتهدوا لأن یُقلِّبوا البابَ الَّذی تترّس به علیٌّ علیه السّلام فلم یتمکّنوا.
و قال الشیخ المفید فی الإرشاد، صفحة 58: ”لمّا قتَل أمیرُالمؤمنین مَرحَبًا، رجَع مَن کان معه إلی الحِصن و أغلقوا بابَه علیهم؛ فعالَجه أمیرُالمؤمنین، حتّی فتَحه و جعَله علی الخندق جِسرًا، حتّی عبَر المسلمون فظفِروا بالحِصن و نالوا الغنائِمَ. فلمّا انصرفوا من الحِصن أخَذه أمیرُالمؤمنین علیه السّلام بیُمناه فدَحا به أذرُعًا من الأرض و کان البابُ یُغلِقه عشرون رجلًا.“
و قال الفخر الرازی فی تفسیره الکبیر، مجلَّد 21، صفحة 91، عند التعلیق علی تفسیر الآیه 9، من سورة الکهف (18): ﴿أَمۡ حَسِبۡتَ أَنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡكَهۡفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُواْ مِنۡ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا﴾: إنّ کلَّ مَن کان أکثرَ عِلمًا بأحوال عالمِ الغیب کان أقوَی قلبًا و أقلَّ ضَعفًا و لهذا قال علیُّ بن أبیطالب کرّم اللهُ وجهَه: ”ما قَلَعتُ بابَ خَیبَر بقُوَّةٍ جَسَدانیَّة و لکن بقوّة رَبّانیّةٍ“؛ و ذلک، لأنّ علیًّا کرّم اللهُ وجهَه فی ذلک الوقت انقَطَع نَظَرُه عن عالَمِ الأجساد و أشرَقَتِ الملائکةُ بأنوارِ عالَم الکِبریاء، فتَقوَی روحُه و تشبَّه بجواهر الأرواح المَلَکِیّةِ و تَلَألَأتْ فیه أضواءُ عالَمِ القُدس و العَظَمَةِ، فلاجَرَمَ حصَل مِن
