مطلع انوار ج9

 «رسول خدا در مرض موت فرمودند: ... ثمّ أقبَلَ النّبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم علیٰ علیٍّ علیه السّلام و قال:

 ”یا أخی! إنّک ستَلقَی بعدی مِن قریش شِدّةً من تظاهُرِهم علیک و ظلمِهم لک، فإن وجدتَ أعوانًا علیهم فجاهِدْهم و قاتِلْ مَن خالفک بمَن وافَقَک؛ و إن لم تجِدْ أعوانًا فاصْبِرْ و کُفَّ یدَک و لا تُلقِ بها إلی التّهلُکَة! فإنّک بمَنزلةِ هارون مِن موسی و لک بهارون أُسوةٌ حَسَنةٌ؛ إنّه قال لموسی: ﴿إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي﴾.“»

 4. در غایة المرام، صفحۀ 568، در این موضوع از طریق عامّه، 12 حدیث؛¹ و در صفحۀ 570 از طریق خاصّه، 10 حدیث آورده است.²

 5. در جلد 20 از شرح نهج البلاغة ابن أبی‌الحدید (20 جلدی)، صفحۀ 326، ضمن حِکَم منسوبۀ به أمیرالمؤمنین علیه السّلام، در تحت شمارۀ 736 می‌گوید که:

 «از جمله کلمات آن حضرت است: قال لی رسولُ الله صلّی ‌الله ‌علیه ‌و ‌آله: ”إن اجتمعوا علیک فاصنَعْ ما أمَرتُک! و إلّا فَألصِقْ کَلْکَلَک بالأرض! فلمّا تفرَّقوا عنّی جررتُ علی المکروه ذَیلی، و أغضَیتُ علی القَذَی جَفْنی، و ألصَقتُ بالأرض کَلْکَلی.“ (کلکل: الصّدر أو ما بین التّرقُوّتَین، من الفرس ما بین مِحزَمه إلی ما مسّ الأرضَ منه، إذا ربَض؛ ج کلاکل) با آن قوم کارزار کن! و الاّ اگر یار کافی پیدا ننمودی، با آنها قتال مکن.»³

 [نجوای أمیرالمؤمنین با رسول خدا هنگام دفن حضرت زهرا]

 «السّلامُ علَیکَ یا رَسولَ اللَه! عنِّی و عن ابنَتِک، النّازِلةِ فی جِوارِک، و السَّریعةِ