
مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهلبیت علیهمالسلام» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضهخوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسولالله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
163علیه و آله، حتّی یوم النّاس هذا.»1
4. و در جلد 2، صفحۀ 48 فرماید:
«حتّی إذا قَبَضَ اللهُ رسولَه صلّی الله علیه وآله، رَجَعَ قومٌ علی الأعقاب، و غالتهم السُّبُلُ، واتَّکلوا علی الوَلائج، و وَصَلوا غیرَ الرَّحِم، و هَجَروا السبَبَ الّذی أُمِروا بِمَوَدّتِه، و نَقَلوا البِناءَ عن رَصِّ أساسِه فبَنَوه فی غیرِ موضعه. معادنُ کلِّ خطیئةٍ، و أبوابُ کلِّ ضاربٍ فی غَمرَةٍ، قد مارُوا فی الحَیرَة و ذَهَلوا فی السَّکرَة، علی سُنَّةٍ مِن آلِ فرعونَ، مِن مُنقطعٍ إلی الدّنیا راکنٍ أو مُفارقٍ للدّینِ مُباینٍ.»2
5. و در جلد 2، صفحۀ 227 فرماید:
«اللهمّ! إنّی أستَعدِیک علیٰ قریشٍ (و مَن أعانهم) فإنَّهم قد قَطَعوا رَحِمی، و أکفَؤوا إنائی، و أجمَعوا علی منازَعَتی، حَقًا کنتُ أولَی به مِن غیری و قالوا: ”ألا إنَّ فی الحقِّ أن تأخُذه و فی الحقّ أن تُمنَعَه، فاصْبِر مغمومًا أو مُتْ مَتأسِّفًا!“ فنظرتُ فإذا لیس لی رافِدٌ و لا ذابٌّ و لا مُساعِدٌ إلّا أهلَ بیتی، فضَنَنتُ بهم عن المَنیَّةِ، فَأغضَیتُ عَلَی القَذَی، و جَرِعتُ رِیقِی علی الشّجا، و صَبَرتُ مِن کَظمِ الغَیظِ علی أمَرَّ مِنَ العَلقَمِ، و آلَمَ لِلقَلبِ مِن حَزِّ الشِّفارِ.»3و4
[وجوه عدم قیام أمیرالمؤمنین بعد از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم]
در شرح روضۀ کافی ملاّ صالح مازندرانی (ره) در جلد 11، صفحۀ 281، هفت وجه و سبب بیان میکند، در جهت عدم قیام أمیرالمؤمنین علیه السّلام با
- ـ همان مصدر، ص 42.
- ـ نهج البلاغة (عبده)، ج 2، ص 36.
- ـ همان مصدر، ص 202.
- ـ جنگ 9، ص 10.
