مطلع انوار ج9

شد! (الکامل ابن اثیر، جلد 2، صفحه 292؛ شرح [نهج البلاغه] ابن أبی‌الحدید، جلد 1، صفحۀ 54.)

 و گذشته از اینها خلیفۀ دوّم در حدیث ابن‌عباس می‌گوید:

 ”من فهمیدم که پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و ‌آله و سلّم می‌خواهد خلافت علی را تسجیل کند ولی برای رعایت مصلحت به هم زدم!“

 شرح [نهج البلاغه] ابن أبی‌الحدید، جلد 1، صفحۀ 134 می‌گوید:

 ”خلافت از آن علی بود، ولی اگر به خلافت می‌نشست، مردم را به راه حق وادار می‌کرد، و قریش زیر بار آن نمی‌رفتند؛ از این روی وی را از خلافت کنار زدیم!“ (تاریخ یعقوبی، جلد 2، صفحۀ 211.)»

 شیعه در اسلام علاّمه طباطبایی، صفحۀ 119:

 «أبوبکر با کسانی که از دادن زکات امتناع ورزیدند دستور جنگ داد، و گفت: ”اگر عقالی را که به پیغمبر خدا می‌دادند به من ندهند با ایشان می‌جنگم.“

 پاورقی: البدایة و النهایة، جلد 6، صفحۀ 311.»¹

 [احتجاج ابن عبّاس به معاویه راجع به حقانیّت أمیرالمؤمنین علیه السّلام]

 در صفحۀ 236 از کتاب سلیم بن قیس، من جمله احتجاجات ابن عبّاس به معاویه را راجع به حقانیّت أمیرالمؤمنین، نقل می‌کند تا آنکه می‌گوید:

 «یا معاویةُ! أما علمتَ أنّ رسولَ ‌الله صلّی الله علیه و آله و سلّم حین بَعَثَ إلی مؤتَةَ، أمَّرَ علیهم جعفرَ بن ابی‌طالب؟! ثم قال: ”إن هَلَکَ جعفرٌ، فزیدُ بن حارثةِ. فإن هَلَکَ زیدٌ، فعبدُالله بن رواحة.“ و لم یَرضَ لَهم أن یختاروا لأنفسهم! أفکان یَترُک أُمّتَه لا یبیّن لهم خلیفتَه فیهم؟! بلَی ـ و اللهِ ـ ما تَرَکَهم فی عَمیاءَ! و لا شُبهَةٍ...» ـ الخ.