مطلع انوار ج9

 [روایتی از أمیرالمؤمنین علیه السّلام در ذیل تفسیر ﴿یَا أیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إلَیکَ﴾]

 در تفسیر المَنار، جلد 6، صفحۀ 470 در ضمن تفسیر آیۀ: [﴿يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ بَلِّغۡ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ﴾]¹ آورده است که:

 «و من هذا الباب ما ثبت فی الصّحیحین و السُّنن من سؤال بعض النّاس علیًّا المرتضی:

 هل خَصَّهم الرَّسولُ بشیءٍ من الوَحی أو علمِ الدِّین؟ یعنی: أهل البیت؛ و قد ورد فی ذلک روایاتٌ متعددة بألفاظٍ مختلفةٍ. منها قول أبی‌جُحَیفة لعَلیٍّ:

 هَلْ عندکم شیءٌ من الوَحی إلّاَ ما فی کتاب الله؟ قال عَلیٌّ [علیه السّلام]: ”لا والَّذی فَلَقَ الْحَبَّةَ‌ و بَرَأ النَّسَمَةَ! إلّاَ فَهْمًا یُعطیه اللهُ رجلًا فی القرآن، و ما فی هذه الصَّحیفَةِ!“

 قال السّائلُ: قلتُ: و ما فی هذه الصَّحیفة؟ قال: ”العَقلُ و فَکاکُ الأسیرِ و أن لا یُقتَل مسلمٌ بکافرٍ؛ و العَقلُ أیْ دِیَةُ القتل و فَکاک الأسیر.“»²

 [رسول خدا بی‌وضو نام حضرت علی را نمی‌بردند]

 در صفحۀ آخر کتاب شهاب‌ الثاقب فی ردّ النواصب، نظام العلماء حاج ملاّ محمود تبریزی گوید:

 «مرویّ است که جناب رسول خدا به منزل فاطمه زهراء تشریف آوردند، و