
مطلع انوار ج9
كلام (اهل بیت علیهم السّلام)
جلد نهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «اهلبیت علیهمالسلام» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: در این مجلد ابتدا مقدماتی در فضیلت و محبت اهل بیت علیهم السلام و فضیلت روضهخوانی، و تاریخ اعیاد و وَفَیات، و مدّت امامت و خلافت آن ذواتِ مقدّسه بیان شده است و در ادامه به برگزیدۀ احوالات تمامی چهارده معصوم علیهم السلام؛ از حضرت رسولالله ـ صلی الله علیه و آله و سلّم ـ تا حضرت حجّة بنِ الحَسن العَسکری ـ اروحنا فداه ـ و ذکر فضایل و چه بسا آداب زیارت آنها به صورت مجزّا و مستقل پرداخته شده است.
مطلع انوار ج9
141و قال المقریزی فی الإمتاع، صفحة 16، ما ملخَّصه:
و أمّا علیُّ بن أبیطالب فلم یُشرِک بالله قطّ؛ و ذلک أنَّ اللهَ تعالی أراد به الخیرَ، فجعَله فی کفالةِ ابن عمّه سیّدِ المرسلین محمّدٍ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم؛ فعندما أتَی رسولَ الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم الوحیُ، و أخبَرَ خدیجةَ و صدَّقَت، کانت هی و علیُّ بن أبیطالب و زیدُ بن حارثة یُصَلّون معه، إلی أن قال:
فلَم یَحتَجْ علیٌّ رضی الله عنه أن یُدعَی، و لا کان مشرکًا حتّی یُوحِّد، فیقال: أسلَمَ؛ بل کان عندما أوحَی اللهُ إلی رسوله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم عُمرُه ثمانی سنین؛ و قیل: سبعٌ؛ و قیل: إحدی عشر سنةً؛ و کان مع رسول الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم فی منزله بین أهله کأحدِ أولاده یَتبَعه فی جمیع أحواله. ـ الخ.»
3. و در صفحۀ 240 و 241 گوید:
«و ما عسانی أن أقول و أبوجعفر الإسکافیّ المعتزلیّ البعیدُ عن عالم التشیّع یقول:
أمّا ما احتجّ به الجاحظُ بإمامةِ أبیبکر بکونه أوّلَ النّاس، فلو کان هذا احتجاجًا صحیحًا، لاحتجّ به أبوبکر یوم السّقیفة؛ و ما رأیناه صنَع ذلک، لأنَّه أخذ بیَدِ عُمَر و یَدِ أبیعبیدة بن الجرّاح، و قال للنّاس: ”قد رضیتُ لکم أحدَ هذین الرَّجُلین: فبایعوا منهما مَن شئتم!“
ولو کان هذا احتجاجًا صحیحًا [لما قال عُمَرُ: ”کانت بیعةُ أبیبکر فَلتَةً وقَی اللهُ شرَّها.“ و لو کان احتجاجًا صحیحًا] لادَّعی واحدٌ من الناس لأبیبکر الإمامةَ فی عصره أو بعد عصره بکونه سبَق إلی الاسلام؛ و ما عرفنا أحدًا ادَّعی له ذلک.
علی أنّ جمهورَ المحدِّثین لم یذکروا أنّ أبابکر أسلَمَ إلّا بعد عِدَّةٍ من الرّجال، منهم: علیُّ بن أبیطالب و جعفرٌ أخوه و زیدُ بن حارثة و أبوذرّ الغفاریّ و عمرُو بن عَنبَسَة السّلمی و خالد بن سعید بن العاص و خَبّاب بن الأرَتّ؛ و
