مطلع انوار ج9

 در اینکه اگر حضرت موسی در زمان رسول الله بود، از آن حضرت متابعت می‌کرد

 در جلد 1، صفحه 264، از سیرۀ حلبیه آورده است:

 «فقد قال صلّی الله علیه وآله و سلّم لعُمَر بن الخطّاب:

 ”و الَّذی نفسی بیده! لو أنَّ موسی علیه السّلام کان حیًّا ما وَسِعَه إلّا أن یَتّبِعَنی.“

 و أخرج أحمد¹ و غیره عن عبد الله بن ثابت قال:

 [قال:] جاء عُمَرُ [بن الخطّاب] إلی رسول الله [النبیّ] صلّی الله علیه و آله و سلّم، فقال: یا رسولَ الله! إنّی مررتُ بأخٍ لی مِن قُرَیظَةَ، فکتَب لی جوامعَ من التَّوراة لأعرضها [ألا أعرِضُها] علیک! [قال:] فتغیَّر وجهُ رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم.

 فقال عمر: رَضِینا بالله ربًّا و بالإسلام دینًا وبمحمّدٍ صلّی الله علیه و آله و سلّم رسولًا. [قال:] فسُرِیَ عن رسول الله [النبیّ] صلّی الله علیه و آله و سلّم [ثم] قال: ”و الّذی نفسُ محمّدٍ [نفسی] بیده! لو أصبَحَ فیکم موسی، ثُمَّ اتَّبعتُموه [و ترکتمونی] لَضَلَلتم؛ إنَّکم حَظِّی من الأُمَمِ وأنا حَظُّکم من النّبیّین.“»²

 سُرِیَ عنه: زال عنه ما کان یجده من الغضب أو الهَمّ.

 الحَظَّ: النَّصیب و السَّهم.³