اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج8

کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)

55٬845
مطلع انوار

جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده‌ است.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام.  • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان.  • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.

سرای جاوید

مطلع انوار ج8

98
  • بذلک، لاتَردُّ یدَ لامِسٍ. و یکون هو فی غایة الدَّناءةِ و السَّفالة، ممّن قد لِیط به طولَ عُمره حالَ النبوّة و قبلَها، و یُصفَع فی الأسواق، و یَعتمد المَناکیر، و یکون قَوَّادًا بصَّاصًا.

  •  فهؤلاء یَلزَمهم القولُ بذلک؛ حیث نفَوا التَّحسینَ والتَّقبیحَ العقلیِّین، و أنّ ذلک ممکنٌ، فیجوز من الله وقوعُه، و لیس هذا بأبلغَ مِن تعذیب الله مَن لا یستحقّ العذابَ، بل یستحقّ الثّوابَ طولَ الأبد!1و2

  • معتزله نیز چون صدور گناه را از پیغمبران جایز می‌دانند، باید ملتزم به جواز فساد آباء أنبیا گردند

  •  [نهج الحقّ و کشف الصِّدق، علاّمه حلّی]:

  •  و أمّا المعتزلةُ فلأنّهم جوّزوا صدورَ الذَّنب عنهم، لَزِمَهم القولُ بجواز ذلک أیضًا، و اتّفقوا علیٰ وقوعِ الکبائر منهم، کما فی قصّةِ إخوَةِ یُوسف.

  •  فلْیَنظُر العاقلُ بعَین الإنصاف: هل یجوز المصیرُ إلی هذه الأقاویلِ الفاسدة و الآراءِ الردیّة؟ و هل یبقی مُکلَّفٌ یَنقاد إلی قبولِ قولِ مَن کان یُفعَل به الفاحشةُ طولَ عُمْره إلی وقتِ نُبُوَّته؟ و أنّه یُصفَع و یُستهزَأ به حالَ النّبوّة؟ و هل یَثبُت بقولِ هذا حُجّةٌ علی الخَلق؟

  •  و اعلم أنّ البحثَ مع الأشاعرة فی هذا الباب ساقطٌ، و أنّهم إن بَحَثوا فی ذلک استعملوا الفُضولَ؛ لأنّهم یُجَوِّزون تعذیبَ المُکلَّف علی أنّه لم یَفعَل ما أَمَره اللهُ تعالی

  •  

    1. ـ نهج الحقّ و کشف الصّدق، ص 161.
    2. ـ جنگ 25، ص 176.
/ 10