
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
79کان یَروی عنه کثیرًا فرُوِی عنه قال: حَدَّثَنی الإمامُ علیُّ بن مُحمَّد قال: ”حَدَّثنی أبی مُحمَّد بن علیّ قال: حَدَّثنی أبی علیّ بن الحسین قال: حَدَّثنی أبی الحسین بن علیّ قال: حَدَّثنی أبی علیّ بن أبیطالب علیه السّلام قال: قال رسولُ الله صلّی الله علیه آله و سلّم؛“ الحدیث.
13. در جواهر السّنیّة، صفحه 262 از مرحوم ابوعلی الحسن بن محمّد بن الحسن الطوسی در أمالی خود از پدرش مرحوم شیخ طوسی روایت میکند که:
«قال: حَدَّثنا أبوالفتح هلالُ بن مُحمَّد بن جَعفَرٍ الحفّار قال: حَدَّثنا عبدُالله بن مُحمَّد بن عیسی الواسطیّ قال: حَدَّثنا مُحمَّد بن علیّ بن معمّر الکوفیّ بواسطٍ قال: حَدَّثنا أحمدُ بن المعافا بقصر صبیح قال: حدّثنا علیُّ بن موسیٰ، عن أبیه موسیٰ، عن جَبرَئیل، عن میکائیل، عن إسرافیل، عن اللّوح، عن القَلَم، عن اللهِ تعالی قال: ”ولایةُ علیِّ بنِ أبیطالب حِصْنی، مَن دَخَلَه أَمِنَ ناری.“»1
در قسمت دوّم از جلد چهارم أعیان الشّیعة، صفحه 118،2 در مطالبی که راجع به حضرت رضا علیه السّلام آورده گوید:
حدیثُ سلسلةِ الذّهب فی کتاب الفُصول المُهِمَّة لابنِ الصّبّاغ المالِکی قال: حَدَّث المولی السعید إمامُ الدّنیا عمادُ الدین مُحمَّد بن أبیسعید بن عبدالکریم الوزّان فی مُحرَّمِ سَنَةِ ستّ و تسعین و خمسِمائة: أَورَد صاحبُ کتابِ تاریخ نیشابور فی کتابه أنّ علیَّ بن موسی الرّضا علیهما السّلام لمّا دَخَلَ إلی نیشابورَ فی السَّفَرَةِ الّتی خُصَّ فیها بفَضیلة الشَّهادَةِ، کان فی قُبَّةٍ مَستورةٍ بالسَّقلاطِ علی بَغلَةٍ شَهباءَ و قد شَقَّ نیشابورَ، فعَرَضَ له الإمامان الحافظان للأحادیث النّبویّة و المُثابِران3 علی السّنة المُحمَّدیة أبوزُرعَة الرّازی
- ـ الجواهر السّنیّة، ص 516.
- ـ أعیان الشّیعة، ج 2، ص 18، تحت عنوان «حدیث سلسلة الذهب».
- ـ [لسان العرب: «المثابَرَة علی الأمر: المواظبة علیه.» (محقّق)]
