مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
56*** فاترُک أخا جَدَلٍ فی الدِّینِ مُنعَمِقًاقَد باشَرَ الشَّکُّ فِیهِ الرّأیَ مأووفًا *** و اصحَبْ أخا ثِقَةٍ حُبًّا لِسَیِّدِهو بِالکَراماتِ مِن مَولاه مَحفوفًا *** أمسَی دَلِیلُ الهُدَی فی الأرضِ مُنتَشِرًا1و فی السَّماءِ جَمِیلُ الحالِ مَعروفًا قال: فخَرَّ ذِعلِبٌ مَغشِیًّا علیه، ثُمَّ أفاقَ و قال: ما سَمِعتُ بهذا الکلامِ، و لا أعُودُ إلی شی‌ءٍ مِن ذلک“.
سپس صدوق می‌فرماید:
قال مصنّفُ هذا الکتاب: فی هذا الخبرِ ألفاظٌ قد ذَکَرَها الرّضا علیه السّلام فی خُطبَتِه، و هذا تصدیقُ قَولِنا فی الأئمّة علیهم السّلام: إنّ عِلمَ کلِّ واحدٍ منهم مأخوذٌ عن أبیه حتّی یتّصلَ ذلک بالنبی صلّی الله علیه و آله و سلّم.»2و3
[یا داودُ! أبلِغْ أهلَ أرضِی: أنّی حَبیبٌ لمَن أحَبَّنی]
جامع السّعادات، صفحه 515:
«أوحَی اللهُ إلی داود: ”یا داودُ! أبلِغْ أهلَ أرضِی: أنّی حَبیبٌ لمَن أحَبَّنی، و جَلیسٌ لمَن جالَسَنی، و مُونِسٌ لمَن أنِسَ بذِکری، و صاحِبٌ لمَن صاحَبَنی، و مُختارٌ لمَن اخْتارَنی، و مُطیعٌ لمَن أطاعَنی. ما أحَبّنی عَبدٌ أعلَمُ ذلِکَ یَقینًا مِن قلبِه إلّا قَبِلتُه لنَفسِی، و أحَبَبتُه حُبًّا لا یَتَقَدّمَه أحَدٌ مِن خَلقِی. مَن طَلَبَنی بالحَقِّ وَجَدَنی، و مَن طَلَبَ غَیری لَم یَجِدنی. فَارْفُضوا یا أهلَ الأرضِ ما أنتم علیه من غُرورِها، و هَلُمُّوا إلی
- ـ [و فی بعض النسخ مبتسمًا. (محقّق)]
- ـ جنگ 5، ص 232 به نقل از التوحید للصدوق، ص 309.
- ـ [گرچه این حدیث شریف، در صفحۀ قبل تحت رقم 6 از خطب توحیدی أمیرالمؤمنین علیه السّلام به نقل از المیزان آمده است ولیکن به جهت اختلاف نسخه و اشتمال بر بعض مطالب تکرار شد. (محقّق)]